Liturgiya oxunuşları: 3 MAY. Pasxanın V Rəbb günü
BİRİNCİ OXUNUŞ Həv 6, 1-7
O günlərdə – şagirdlərin çoxaldığı vaxtda yunanca danışan Yəhudilər ibranicə danışan Yəhudilərdən şikayət etməyə başladılar. Çünki gündəlik yardım paylananda onların dul qadınlarını nəzərə almamışdılar. Ona görə On İki həvari bütün şagirdləri bir yerə yığıb belə dedi: «Allahın kəlamını vəz etmək işini atıb maddi işlərlə məşğul olmağımız düzgün deyil. Ey qardaşlar, aranızda etibar qazanmış, Ruh və hikmətlə dolu olan yeddi kişi seçin ki, onları bu işə təyin edək. Biz isə özümüzü duaya və Allahın kəlamını yaymağa həsr edək». Bu sözlər bütün toplantının xoşuna gəldi. Stefanı, Filipi, Proxoru, Nikanoru, Timonu, Parmenanı və Yəhudi dinini qəbul edən Antakyalı Nikolanı seçdilər. Stefan iman və Müqəddəs Ruhla dolu bir kişi idi. Bunları həvarilərin qarşısına çıxardılar. Həvarilər də dua edib onların üzərinə əl qoydular. Allahın kəlamı yayılır, Yerusəlimdə şagirdlərin sayı xeyli artır və bir çox kahinlər də bu imana tabe olurdu.
Təfsir
Həvarilərin İşləri Kitabından olan bu parça ilk icmanın gündəlik həyatı necə çətinliklə qurduğunu göstərir. Bu, bir daha sübut edir ki, hətta yaranma dövründə belə Kilsə anlaşılmazlıqlar, narahatlıqlar və çətinliklərlə üzləşirdi. İcma birliyi (şəriklik) öz-özünə, süni sakitlik şəraitində yaranmır. Bu, daimi düşüncə “məşqi”nin nəticəsi və ümumi xeyrin axtarışına yönəlmiş fasiləsiz ayırd etmə yolunun bəhrəsidir. Münaqişənin mahiyyəti belə idi: “şagirdlərin çoxaldığı vaxtda yunanca danışan Yəhudilər ibranicə danışan Yəhudilərdən şikayət etməyə başladılar. Çünki gündəlik yardım paylananda onların dul qadınlarını nəzərə almamışdılar.”. Həvarilər bu problemi görməzdən gəlmədilər. Onlar icmanı topladılar və səmimi şəkildə etiraf etdilər: “ Allahın kəlamını vəz etmək işini atıb maddi işlərlə məşğul olmağımız düzgün deyil”. Həvarilər yaranmış narahatlığa diqqətlə yanaşdılar, dəyişiklik zərurətini qəbul etdilər və Müqəddəs Ruhun rəhbərliyi ilə çıxış yolu tapdılar: “etibar qazanmış, Ruh və hikmətlə dolu olan” yeddi nəfəri seçib bu xidmətə təyin etmək. Seçilənləri həvarilərə təqdim etdilər və onlar dua edərək üzərlərinə əllərini qoydular. Nəticə özünü tez göstərdi: “Allahın Kəlamı yayılırdı”. Bir-birinin ehtiyaclarını eşitmək və birlikdə çıxış yolu axtarmaq hər kəsin əməyini daha səmərəli edir.
İKİNCİ OXUNUŞ 1 Pet 2,4-9
İnsanların rədd etdiyi, amma Allahın qiymətli sayıb-seçdiyi diri Daşa, Rəbbə yaxınlaşaraq özünüz də diri daşlar kimi hörülün ki, ruhani ev qurulsun. Orada müqəddəs kahin dəstəsi olasınız və İsa Məsih vasitəsilə Allaha məqbul olan ruhani qurbanlar təqdim edəsiniz. Çünki Müqəddəs Yazıda yazılıb: «Budur, Sionda bir daş, seçilmiş, qiymətli bir guşədaşı qoyuram. Ona iman edən kəs əsla utandırılmaz». Beləliklə, iman edən sizlər üçün bu daş qiymətlidir, amma iman etməyənlər üçün «bənnaların rədd etdiyi daş guşədaşı olub», «büdrəmə daşı və yıxma qayası» da oldu. Onlar kəlama itaət etmədikləri üçün büdrəyir və onların təyinatı budur. Amma siz seçilmiş nəsil, Padşahın kahin dəstəsi, müqəddəs millət, Allaha məxsus olan xalqsınız. Sizi qaranlıqdan Öz heyrətamiz nuruna çağıran Allahın çox gözəl işlərini elan etmək üçün seçilmisiniz.
Təfsir
Birinci oxunuşda gördük ki, həvarilər xalqın və Müqəddəs Ruhun səsinə qulaq asaraq hər kəsin qabiliyyətlərinin üzə çıxmasına imkan verən bir həll tapa bildilər. Peterin məktubundan olan mətn bu fikrin sanki zirvəsinə çevrilir: “ diri Daşa, Rəbbə yaxınlaşaraq özünüz də diri daşlar kimi hörülün ki, ruhani ev qurulsun”. Məsihdə hər kəsin öz yeri, öz rolu və çağırışı vardır ki, “sizi qaranlıqdan Öz ecazkar nuruna çağıranın kamilliklərini bəyan edəsiniz”. Allahın xilaskar niyyətində hər kəs önəmlidir, hətta “rədd edilmiş daşlardan” başlayanlar belə. Tənqidi və iradları qəbul etməyi bacarmaq (Qüdsdə həvarilərin etdiyi kimi) yenilənmə və icmanın hər üzvü üçün doğru yerin tapılması yolunda zəruri təkan ola bilər. Bu prosesin hərəkətverici qüvvəsi isə Guşədaşı olan İsa Məsihdir. Doğru yolun əsas ölçüsü budur ki, hər sözümüz və hər hərəkətimiz Allahın möcüzəli işlərini izzətləndirməyə yönəlsin. Əgər bu meyl təməlində dayanırsa, onda hər şey — hətta münaqişələr və çətinliklər belə — sonda xeyrə xidmət edir.
İNCİL Yəhya 14,1-12
Qoy ürəyiniz təlaşa düşməsin. Allaha iman edin, Mənə də iman edin. Atamın evində çoxlu məskən var. Əgər olmasaydı, sizə deyərdim ki, sizin üçün yer hazırlamağa gedirəm? Gedib sizin üçün yer hazırlayandan sonra yenə gəlib sizi Öz yanıma götürəcəyəm ki, Mənim olduğum yerdə siz də olasınız. Gedəcəyim yerə aparan yolu tanıyırsınız». Tomas İsaya dedi: «Ya Rəbb, hara gedəcəyini bilmirik, yolu necə tanıya bilərik?» İsa ona dedi: «Yol, həqiqət və həyat Mənəm. Mənim vasitəm olmadan heç kim Atanın yanına gələ bilməz. Əgər Məni tanısaydınız, Atamı da tanıyardınız. İndidən siz Onu tanıyırsınız, Onu görmüsünüz». Filip Ona dedi: «Ya Rəbb, Atanı bizə göstər, bu bizim üçün kifayətdir». İsa ona dedi: «Xeyli müddətdir ki, Mən sizinləyəm, Məni tanımadınmı, Filip? Məni görən, Atanı görmüş olur. Bəs sən niyə “Atanı bizə göstər” deyirsən? Mənim Atada, Atanın da Məndə olduğuna inanmırsanmı? Sizə söylədiyim sözləri Özümdən söyləmirəm, Məndə olan Ata Öz işlərini görür. Mən Atadayam, Ata da Məndədir, bu sözümə inanın. Heç olmasa o işlərə görə inanın. Doğrusunu, doğrusunu sizə deyirəm: Mənə iman edən şəxs Mənim etdiyim işləri özü də edəcək, hətta bunlardan da artığını edəcək. Çünki Mən Atanın yanına gedirəm.
Təfsir
Pasxa Rəbb günlərinin liturgiyası qarşımızda sanki bir yol xəritəsi qurur, mənaların ayrı-ayrı parçalarını vahid mozaikada birləşdirir. Hər şey Rəbbin Pasxası ilə başladı; sonra ikinci bazar günü Tomasın inamsızlığı, üçüncü bazar günü Xamma şagirdlərinin təcrübəsi xatırlatdı ki, hətta həvarilərin də anlamaq və iman gətirmək üçün zamana ehtiyacı vardı. Lakin heç kim tərk edilmiş qalmadı, çünki Yaxşı Çoban olan İsa hər kəsin qayğısını çəkir (dördüncü Rəbb günü). Bu gün İsa şagirdlərini Öz ayrılığına hazırlamağa başlayır: “Qoy ürəyiniz təlaşa düşməsin. Allaha iman edin, Mənə də iman edin. Atamın evində çoxlu məskən var.”. Bu, hər şeydən əvvəl Oğula güvənməyə, Onun köməyinə arxalanmağa çağırışdır. İkincisi isə səmavi Atanın evində hər kəs üçün yerin olduğunu təsdiqləyir. Lakin bu etimad dolu mühitdə belə həvarilər hələ nə qədər az başa düşdüklərini göstərirlər. Tomas soruşur: “Ya Rəbb! Sənin hara getdiyini bilmirik; yolu necə bilək?”. Bu suala İsa möhtəşəm cavab verir: “Yol, həqiqət və həyat Mənəm”. Məsihin ardınca getmək həyatımıza möhkəmlik verir (O, yol və həqiqətdir) və yer üzündəki yolçuluğumuzu məna ilə doldurur (O, hamımızın can atdığı həyatdır). Bu Rəbb günləri mühüm bir həqiqəti öyrədir: heç kim kamil doğulmur, lakin İsanın həqiqətində biz getdikcə həqiqi azadlıqda böyüyürük. Ən vacibi Rəbbə güvənmək və Onunla birlikdə göylərə doğru irəliləməkdir; orada hər birimiz üçün artıq öz yerimiz hazırlanmışdır.
