Liturgiya oxunuşları: 28 APREL. Pasxanın IV həftəsinin çərşənbə axşamı
BİRİNCİ OXUNUŞ Həv 11, 19-26
Stefanın öldürülməsi ilə başlanan təqib nəticəsində pərən-pərən düşən imanlılar Finikiya, Kipr və Antakyaya qədər getdilər. Allahın kəlamını yalnız Yəhudilərə dedilər. Amma onların arasından bəzi Kiprli və Kirenalılar Antakyaya gedib yunanca danışanlarla da söhbətə başladılar. Onlara Rəbb İsa ilə bağlı Müjdəni yayırdılar. Rəbbin əli onların üzərində idi və bunun nəticəsində xeyli insan iman gətirib Rəbbə tərəf döndü. Bunların xəbəri Yerusəlimdəki cəmiyyətə çatdı və Barnabanı Antakyaya göndərdilər. O oraya çatanda Allahın lütfünün bəhrəsini görüb sevindi. O hamını həvəsləndirirdi ki, can-dildən Rəbbə bağlı qalsınlar. Çünki özü Müqəddəs Ruhla və imanla dolu, xeyirxah bir kişi idi. Bunun nəticəsində də böyük bir kütlə Rəbbə iman gətirdi. Sonra Barnaba Tarsusa gedib Şaulu axtardı. Onu tapan kimi Antakyaya gətirdi. Bir il ərzində oradakı imanlılar cəmiyyətinə qoşulub bir yerdə yığılaraq böyük bir kütləyə təlim öyrədirdi. Şagirdlər ilk dəfə olaraq Antakyada məsihçi adlandırıldı.
Təfsir
Antioxiya (müasir Suriya və Türkiyə sərhədində yerləşən böyük mərkəz) İsraildən kənarda xristianlarla dolmağa başlayan ilk şəhər idi. Vəftizi qəbul edənlərin çoxu bütpərəstlikdən gəldiyi üçün həvarilər Barnabanı orada nə baş verdiyini araşdırmaq üçün göndərirlər. Barnaba mülayim, geniş baxışlı, sakit, xeyirxah və təşkilatçılıq istedadına malik olan bir insan idi. Onun missiyası böyük uğurla nəticələnir. Bundan əlavə, Barnaba bir neçə ildir ki, Tars şəhərində fəaliyyətsiz qalmış Şaulu tapmaq üçün yola düşür və onu Müjdə təbliği işinə cəlb etmək istəyir. Burada Barnabanın böyük təvazökarlığı üzə çıxır: o, yaxşı bilirdi ki, Şaul ondan daha yaxşı hazırlanmış və hər cəhətdən daha istedadlıdır, lakin Barnaba nə qısqancdır, nə də öz nüfuzunu itirməkdən qorxur. Əksinə, o, Şaulu sonradan Yunanıstanda, Türkiyədə və hətta imperiyanın paytaxtı olan Romada həyata keçiriləcək böyük həvari missiyalarına hazırlayır. Barnaba bizim üçün ideal yepiskopun nümunəsi olaraq qalır: müdrik, təvazökar bir çoban və özünə uyğun əməkdaşlar seçməyi bacaran bir rəhbər.
İNCİL Yəhya 10,22-30
O vaxt Yerusəlimdə Təqdis bayramı keçirilirdi. Qış idi. İsa məbədin həyətində olan Süleymanın eyvanında gəzirdi. Yəhudilər İsanın ətrafına yığılıb Ona dedilər: «Nə vaxta qədər ürəyimizi intizarda saxlayacaqsan? Əgər Sən Məsihsənsə, bizə açıq söylə». İsa onlara cavab verdi: «Sizə söylədim, ancaq buna inanmırsınız. Atamın adı ilə gördüyüm işlər Mənim barəmdə şəhadət edir. Amma siz inanmırsınız, çünki Mənim quzularımdan deyilsiniz. Quzularım səsimi eşidir, Mən də onları tanıyıram və Mənim ardımca gəlirlər. Mən onlara əbədi həyat verirəm. Onlar heç vaxt həlak olmayacaq və heç kim onları əlimdən qapmayacaq. Onları Mənə verən Atam hamıdan böyükdür. Onları heç kim Atanın əlindən qapa bilməz. Mən və Ata birik».
Təfsir
Bu parçada Rəbb İsa Məsih heyrətamiz bir həqiqəti bildirir: əvvəlcə O deyir ki, Onun qoyunları Onun əlindədir (“heç kim onları Mənim əlimdən qapa bilməz”), bir an sonra isə əlavə edir ki, onlar Atanın əlindədir (“heç kim onları Atamın əlindən qapa bilməz”). Xilasın dinamikası belə görünür: qoyunlar Çobanın (İsanın) səsini eşidirlər; Ona etibar edir və Onun ardınca gedirlər. Bu, mənsubiyyətin ilk addımıdır. İsa Məsih Öz həyatı bahasına onların fidyəsini ödəyir. Ən uca məqam isə budur ki, O, bizi götürür və Səmavi Ataya “təqdim edir”. Beləcə dairə tamamlanır. Rəbb dünyaya ona görə gəldi ki, bizi toplasın, möhkəmləndirsin, canavarlardan qorusun və sonda Öz Atasına əmanət etsin. Məhz bu prosesi biz hər bir Müqəddəs Messa zamanı görməyə çağırılmışıq: o anı ki, Məsih bizi Allaha bir hədiyyə kimi təqdim edir. İman etməyənlərin faciəsi ondadır ki, onlar “özlərini öz gücləri ilə xilas etmək” istəyirlər. Lakin Müqəddəs Yazıda deyildiyi kimi: “Kim öz canını xilas etmək istəyirsə, onu itirəcək” (Matta 16,25). Bizim vəzifəmiz bu hərəkata daxil olmaq, özümüzü İsa Məsihə etibar etməkdir. Digər “yalançı çobanlar” Ataya aparmır, onlar məhvə aparırlar. Həqiqi Çoban isə Kilsədə yaşayır və danışır, İlahi liturgiya isə bizim yeganə, həqiqi və etibarlı “ağıl”ımızdır – orada biz tam təhlükəsizlik içindəyik.
