Liturgiya oxunuşları: 10 APREL. Pasxa oktavasının cüməsi
BİRİNCİ OXUNUŞ Həv 4, 1-12
Kahinlər, məbəd mühafizəçilərinin başçısı və sadukeylər xalqa vəz edən Peterlə Yəhyanın üstünə getdilər. Çünki bu həvarilərin xalqı öyrətməsinə, İsaya şamil edərək ölülər arasından dirilməni bəyan etməsinə qıcıqlandılar. Onları tutdular və axşam olduğu üçün sabahkı günə qədər zindanda saxladılar. Lakin onların sözünə qulaq asanlardan bir çoxu iman etdi. Beləliklə, iman edən kişilərin sayı beş minə qədər çatdı. Ertəsi gün Yəhudilərin rəhbərləri, ağsaqqalları və ilahiyyatçıları Yerusəlimə toplaşdılar. Baş kahin Xanan, Qayafa, Yəhya, İsgəndər və baş kahinin nəslindən olanların hamısı orada idi. Peterlə Yəhyanı onların qarşısına gətirib soruşdular: «Siz bunu hansı qüdrətlə, kimin adı ilə edirsiniz?» O zaman Peter Müqəddəs Ruhla dolub dedi: «Ey xalqın rəhbərləri və ağsaqqalları! Əgər bu gün biz bir xəstəyə etdiyimiz yaxşılığa və onun necə sağalmasına görə sorğu-suala çəkiliriksə, hamınız, bütün İsrail xalqı bilsin ki, bu adam sizin çarmıxa çəkdiyiniz, lakin Allahın ölülər arasından diriltdiyi Nazaretli İsa Məsihin adı ilə qarşınızda sağlam durub. Siz “bənnaların rədd etdiyi daş guşədaşı olan” həmin İsadır. Ondan başqa heç kimdə xilas yoxdur. Çünki səma altında biz insanlara verilən başqa bir ad yoxdur ki, onun vasitəsilə xilas olaq».
Təfsir
Peter «Müqəddəs Ruhla dolmuşdu». İsa bunu əvvəlcədən xəbər vermişdi: «Sizi təslim etməyə apardıqları zaman nə danışacağınız barədə əvvəlcədən qayğı çəkməyin və düşünməyin; o saatda sizə nə verilsə, onu da danışın. Çünki danışan siz deyil, Müqəddəs Ruh olacaq» (Mark 13,11). Heç nə vaxtsa Başqa Birinin sizin vasitənizlə danışdığını hiss etmisinizmi? Halbuki bir xristianın Rəbb haqqında şəhadət verərkən yaşamalı olduğu təbii hal məhz budur, çünki «Müqəddəs Ruh olmasa, heç kəs “İsa Rəbbdir” deyə bilməz» (1 Kor 12,3). Bu o deməkdirmi ki, daxilimizdəki İlahi Kəlamın gücünü hiss etmək üçün mütləq Məsihə şəhadət verməyimizə mane olan hansısa «Sinedrion»un (ali məhkəmənin) qarşısına çıxarılmalıyıq? Doğrusunu desək, amansız məhkəmələri gözləməyə ehtiyac yoxdur. Biz hər gün xristianlığa yad olan qüvvələrlə və dünya ilə üz-üzə gəlirik: iş yerində, bəzən isə hətta öz evimizdə. Buna görə də, gəlin Peter kimi İsanın adını yeganə Xilaskar olaraq açıqca etiraf etməkdən başlayaq. Qalan hər şey öz-özünə gələcək və biz mahir natiqlərə çevriləcəyik.
İNCİL Yəhya 21,1-14
Bu hadisələrdən sonra İsa Tiberiya gölünün kənarında yenə şagirdlərə göründü. Bu belə oldu: Şimon Peter, «Əkiz» adlanan Tomas, Qalileyanın Qana kəndindən olan Natanael, Zavdayın oğulları və Onun başqa iki şagirdi birlikdə idi. Şimon Peter onlara «balıq ovuna gedirəm» dedi. O birilər də ona «biz də səninlə gedirik» dedilər. Onlar gedib qayığa mindilər, amma o gecə bir şey tuta bilmədilər. Günəş doğarkən İsa sahildə dayanmışdı, amma şagirdlər Onun İsa olduğunu bilmədilər. İsa onlara dedi: «Uşaqlar, yeməyə bir şey tutmusunuzmu?» Ona «xeyr» deyə cavab verdilər. İsa yenə dedi: «Toru qayığın sağ tərəfinə atın, orada tapacaqsınız». Eləcə də atdılar və o qədər balıq tutdular ki, toru çəkə bilmirdilər. Onda İsanın sevimli şagirdi Peterə «Bu, Rəbdir» söylədi. Şimon Peter Onun Rəbb olduğunu eşidən kimi əynindən çıxartdığı üst paltarına bürünüb gölə atıldı. O biri şagirdlər isə balıq torunu çəkə-çəkə qayıqda gəldilər, çünki sahildən uzaq deyildilər, cəmi iki yüz qulac məsafədə idilər. Onlar quruya çıxanda orada közərmiş ocağı, onun üzərinə qoyulmuş balığı və yanında olan çörəyi gördülər. İsa onlara dedi: «İndi tutduğunuz balıqlardan gətirin». Şimon Peter qayığa minib yüz əlli üç böyük balıqla dolu toru quruya çəkdi. Balıq lap çox olsa da, tor yırtılmadı. İsa onlara dedi: «Gəlin, səhər yeməyi yeyin». Şagirdlərdən heç biri Ondan «Sən kimsən?» deyə soruşmağa cəsarət etmirdi, çünki Onun Rəbb olduğunu bilirdilər. İsa gəlib çörəyi götürdü və onlara verdi, eləcə balığı da verdi. İsa ölülər arasından dirildikdən sonra artıq üçüncü dəfə idi ki, şagirdlərə görünürdü.
Təfsir
İsanın göl kənarında görünməsi insana heyrətamiz bir yaxınlıq və hüzur hissi bəxş edir. Həvarilər öz əvvəlki sənətlərinə — balıq ovuna qayıtmışdılar... Onlar baş verənlərin sarsıntısından hələ tam ayılmamışdılar və dünyaya Müjdəni yaymaq üçün Müqəddəs Ruhu hələ qəbul etməmişdilər. Gözlədikləri müddətdə balıq tuturdular. İsa onlara zahiri bir ehtişamla, yeni vəzlərlə və ya məzəmmətlə deyil, çox sadə bir şəkildə görünür. O, söhbəti qaldığı yerdən davam etdirir: Son Şam yeməyində Qolqotaya getmək üçün süfrədən qalxmışdısa, indi yenidən göl sahilində süfrə başında oturur və şagirdlərini yeməyi bölüşməyə dəvət edir. Dirilmiş Məsih ilə missiya yeni və ümumdünya xarakter alacaq, lakin bu missiya hər zaman səmimiyyət və sadəlik mühitində keçəcəkdir. Xristianlar və hər şeydən öncə On bir həvari ən adi həyatda Rəbb ilə birlikdə olmalıdırlar: bir süfrə arxasında və adi söhbətlərdə. Əzablar zamanı qorxu ucbatından həvarilər bu bağlılığı itirmişdilər, indi isə Rəbb onu bərpa edir. Peter ömrünü başıaşağı çarmıxa çəkilərək bitirəcək, lakin buna qədər o, digərləri ilə birlikdə öz Rəbbi İsa Məsihin dinc, kamil və həlim məhəbbətini gündəlik həyatın axarında yenidən kəşf edəcəkdi.
