Liturgiya oxunuşları: 27 MART. Böyük Orucun V həftəsinin cüməsi
BİRİNCİ OXUNUŞ Yer 20, 10-13
Çünki çoxlarının «Hər tərəfdə dəhşət! Onu mühakimə edin, biz də onu mühakimə edək!» deyə pıçıldaşdığını eşitdim. Bütün güvəndiyim adamlar büdrəməyimi gözləyərək «Bəlkə aldanar, onda onu məğlub edərik, ondan qisasımızı alarıq» dedilər. Ancaq Rəbb igid bir döyüşçü kimi mənimlədir. Buna görə də məni təqib edənlər büdrəyəcək, qalib gələ bilməyəcək. Uğur qazana bilmədikləri üçün böyük xəcalət çəkəcəklər. Rüsvayçılıq əbədi olacaq, heç vaxt unudulmayacaq. Ancaq, ey Ordular Rəbbi, sən salehi sınağa çəkirsən, fikri və ürəyi görürsən. Qoy gözüm Sənin onlardan alacağın qisası görsün! Çünki işimi Sənə tapşırdım. Rəbbi tərənnüm edin, Rəbbə həmd edin! Çünki fəqiri zalımların əlindən qurtardı.
Təfsir
Yeremya peyğəmbər, artıq dəfələrlə qeyd olunduğu kimi, öz xidmətində Məsihin surətini əks etdirir. Peyğəmbərin düşmənləri bir-biri ilə əlbir olaraq deyirlər: «Onu ifşa edin!». Eyni hal Rəbb ilə də baş verir: O dəfələrlə Sinedriona şikayət olunur, ta ki Müqəddəs Cümə axşamının gecəsində həbs olunmasına və Çarmıxa aparılan yoluna qədər. O, xəyanətin ağrısını könüllü şəkildə dadmaq istədi ki, bu günahı da kəffarə etsin. Rəbb bizim üçün hər şeydən keçmək istədi. Nəticə etibarilə hər bir günah xəyanətdir, lütfdən imtina etməkdir. Bu, həqiqəti deyəni yoldan götürmək cəhdidir ki, insan öz istəklərinə uyğun yaşamağa və istədiyi kimi davranmağa davam edə bilsin. Lakin böhtançıların və Allahdan üz döndərənlərin aqibəti məlumdur: əgər tövbə etməzlərsə, öz günahlarının ağırlığı altında məhv olacaqlar. Peyğəmbər Yeremyanın dua etdiyi o «qisası» isə Məsih bağışlanma və məhəbbət aktına çevirir. Buna görə də hətta xəyanət edənlər belə səmimi tövbə vasitəsilə yenidən ilahi lütfü əldə edə bilərlər. Məhz bunda Pasxa müjdəsinin böyüklüyü gizlənir: o, hər şeyi dəyişdirən məhəbbətdir.
İNCİL Yəhya 10,31-42
Yəhudilər yenə yerdən daş götürdülər ki, Onu daşqalaq etsinlər. İsa onlara dedi: «Sizə Atadan gələn çoxlu yaxşı iş göstərdim. Siz bunların hansına görə Məni daşqalaq etmək istəyirsiniz?» Yəhudilər Ona cavab verdilər: «Səni yaxşı işinə görə deyil, insan olduğun halda Özünü Allah sayaraq küfr etdiyinə görə daşqalaq edirik». İsa onlara dedi: «Məgər sizin öz Qanununuzda yazılmayıb ki, “demişəm: ‹Siz allahlarsınız›”? Allah Öz kəlamını göndərdiyi adamlara “allahlarsınız” deyir. Müqəddəs Yazı ki pozula bilməz. Bəs siz niyə “Allahın Oğluyam” dediyim üçün Mənə – Atanın təqdis edib dünyaya göndərdiyi Şəxsə “küfr edirsən” deyirsiniz? Əgər Atamın işlərini görmürəmsə, Mənə inanmayın. Amma bu işləri görürəmsə, Mənə inanmasanız da, bunlara inanın. Onda Atanın Məndə, Mənim də Atada olduğumu anlayıb bilərsiniz». Onlar yenə İsanı tutmağa çalışdı, amma O, əllərindən sıyrılıb çıxdı. İsa yenə İordanın o biri sahilinə, Yəhyanın əvvəllər vəftiz etdiyi yerə getdi və orada qaldı. Çoxlu adam Onun yanına gəlib dedi: «Yəhya heç bir əlamət göstərməsə də, onun bu Adam barədə dediyi bütün sözlər doğru çıxdı». Bir çox adam da orada İsaya iman etdi.
Təfsir
İsanın sözləri hər bir insan barədə Allahın niyyətini açıqlayır: Rəbb istəyir ki, həyatımız müqəddəsləşsin və «ilahi» olsun. Öz təbiətimizə görə biz sadəcə zəif məxluqlarıq, fani insanlarıq, lakin Allahın Ruhunun hədiyyəsi sayəsində – məhz Kəlamın bədən alması, Onun dirilməsi və Müqəddəs Ruhun ürəklərə axması vasitəsilə – insan təbiətimizi kamilləşdirə və Allahın Öz həyatında iştirak edə bilərik. Elə buna görə də artıq Əhdi-Ətiqdə bəyan edilmişdir: «Mən dedim: siz allahlarsınız» (Məzmur 81,6). Bunun mümkünsüz və ya insan üçün «həddən artıq» olduğunu düşünən kəs, əslində, Allahın iradəsini inkar edir. Biz adi insan kimi başlayırıq; Vəftizdə Müqəddəs Ruha bürünürük; məhəbbət əməlləri, fəzilətlərin məşqi, təvazökarlıq və tövbə vasitəsilə getdikcə daha çox ilahi həyata şərik oluruq, çünki biz bu həyata çağırılmışıq. Bu vəziyyətə hələ bu dünyada, ölümə qədər çatmaq mümkün olacaqmı? Bəlkə də yox. Lakin əsas olan bu kamilliyə doğru can atmaq, onu arzulamaq və Allaha həmd etməkdir.
