Axtar

2019.05.26 Vangelo di domenica

Liturgiya oxunuşları: 16 MART. Böyük Orucun IV həftəsinin bazar ertəsi

«Həqiqi dua üçün iman, israr və cəsarət lazımdır. Çox vaxt biz yalnız dodaqlarımızla dua edirik, lakin ürəyimizdə iman olmur. Allah heç vaxt insanı məyus etmir, lakin bəzən bizim səbrimizi və israrımızı sınayaraq gözləməyə məcbur edir. Cəsarət təkcə əməllər üçün deyil, dua üçün də lazımdır ki, lütf gələnə qədər insan geri çəkilməsin. Rəbb Öz vaxtı ilə hərəkət edir, lakin Ona ümid edənlərə həmişə cavab verir» (Papa Fransisk).

BİRİNCİ OXUNUŞ Yeşaya 65,17-21

Budur, Mən yeni göylər və yeni yer yaradıram. Əvvəlki işlər bir daha xatırlanmayacaq, heç yada düşməyəcək. Yaratdığımla əbədilik sevinin, şadlanın. Çünki sevinc üçün yeni Yerusəlimi, sakinlərini xoşbəxtlik üçün yaradacağam. Mən Yerusəlim üçün sevinəcəyəm, xalqım üçün şadlanacağam. Orada nə ağlaşma, nə fəryad səsi bir daha eşidilməyəcək. Uşaqlar artıq körpə çağlarında ölməyəcək, uzun ömür sürməyən qoca olmayacaq. Yüz yaşında ölənlər cavan sayılacaq, yüz yaşına çatmayanlar lənətli sayılacaq. Onlar evlər tikib orada məskunlaşacaq, üzüm bağları salacaq, bəhrələrindən yeyəcək.

Təfsir

Kəffarə ilə yenilənmiş həyatın yeni gerçəkliyini təsvir etmək üçün peyğəmbər Yeşaya möhtəşəm və təsirli obrazlardan istifadə edir. Bu peyğəmbərliklər onun yaşadığı zamana aid deyil, çünki «yeni göy və yeni yer» ifadəsi dərin ruhani məna daşıyır: həqiqətən yeni olanın meydana çıxması üçün Məsihin gəlişini gözləmək lazım idi. Yeni göy və yeni yer – bu, Məsihin mistik Bədəni, yəni Kilsədir. Kilsədə Müqəddəs Sirlər vasitəsilə Müqəddəs Ruh bəxş edilir və təqdis edilənlər Allahla elə bir ruhani birliyə nail olurlar ki, bu birlik Yeşayanın dövründə tamamilə təsəvvür olunmaz idi. Peyğəmbərin vəzifəsi də bundan ibarətdir: ümid vermək, başqa bir gələcəyi müjdələmək və Ruhun gətirdiyi həqiqi yeniliyə işarə etmək. Ümidin mövzusu yer üzündəki şeylər deyil, Allahdır. Həvari Paul da belə yazır: « Əgər yalnız bu həyat üçün Məsihə ümid bağlamışıqsa, biz hamıdan yazığıq» (1 Kor 15,19). Yeşayanın peyğəmbərliklərini dinləyənlər onların öz həyatlarında sözbəsöz həyata keçdiyini görmədilər, lakin bu sözlər onları ruhlandırdı və Allaha olan imanlarını yenilədi. Bu isə onlara indiki zamanı daha düzgün yaşamağa kömək etdi və baxışlarını kamil həyatın gələcəkdə gerçəkləşməsinə yönəltdi.

İNCİL Yəhya 4,43-54

İsa iki gündən sonra oranı tərk edib Qalileyaya tərəf yola düşdü. Çünki peyğəmbərin öz yurdunda hörməti olmadığı barədə İsa Özü bir vaxt şəhadət etmişdi. İndi Qalileyaya gələndə Qalileyalılar Onu qəbul etdi, çünki onlar da bayram zamanı Yerusəlimə gəlib Onun orada etdiyi hər şeyi görmüşdülər. Beləcə İsa suyu şəraba çevirdiyi Qalileyanın Qana kəndinə yenə gəldi. Kefernahumda hökmdarın bir məmuru var idi. Onun oğlu xəstələnmişdi. O, İsanın Yəhudeyadan Qalileyaya gəldiyini eşidib yanına getdi və Ondan xahiş etdi ki, gəlib oğlunu sağaltsın, çünki oğlu ölüm ayağında idi. Onda İsa ona dedi: «Siz əlamətlər və xariqələr görməyincə iman etməyəcəksiniz». Hökmdarın məmuru Ona dedi: «Ağa, uşağım ölməzdən qabaq gəl!» İsa ona «get, oğlun sağ-salamatdır» dedi. O adam da İsanın sözünə inanıb getdi. Evə gələrkən qulları onu qarşılayaraq oğlunun sağ-salamat olduğunu söylədilər. Oğlunun nə vaxt yaxşılaşdığını qullarından soruşdu, onlar da dedilər: «Dünən yeddinci saatda qızdırması düşdü». O zaman ata başa düşdü ki, İsa elə həmin vaxt ona «oğlun sağ-salamatdır» demişdi. Onda özü də, bütün ev əhli də İsaya iman etdi. Bu, İsanın göstərdiyi ikinci əlamət idi. Onu Yəhudeyadan Qalileyaya gələndə etmişdi.

Təfsir 

İsanın sözləri əvvəlcə sanki məzəmmət kimi səslənir: « Siz əlamətlər və xariqələr görməyincə iman etməyəcəksiniz». Lakin Rəbb, əlbəttə ki, yazıq saray məmurunu danlamaq istəmir, çünki O Özü daim əlamətlər və xariqələr göstərirdi. Əksinə, ölüm ayağında olan oğlunun taleyindən nigaran qalan bu ata möhkəm iman nümayiş etdirir: İsa ona evinə qayıtmağı buyurduqda, o dərhal inanır ki, oğlu uzaqdan sağalmışdır və tələsik yola düşür. Nəticədə deyilir ki, təkcə o özü deyil, bütün ailəsi də Rəbbə iman gətirdi. Rəbb bu ilk sözləri ilə, ehtimal ki, Öz xalqını elə bir zamana hazırlayırdı ki, O artıq möcüzəvi əlamətlər göstərməyəcək – yəni Öz Əzabları dövrünə. İsa insanları «əlamətlərdən» «Əlamətə» keçməyə çağırır – yəni Çarmıx üzərində ucaldılmış Özünə. Orada O artıq heyrətamiz möcüzələr göstərmir, lakin Öz həyatını məhəbbətin kamil qurbanı kimi, Səmavi Ataya itaət içində təqdim edir və Öz Dirilişi ilə insanlara Cənnətin qapılarını açır. Nəhayət, burada ən mühüm ifadə budur: «O özü və bütün evi iman gətirdi». Sağalmış oğul sonradan yenə də bir gün öləcəkdi, lakin «iman edən əbədi həyata malikdir» (Yəh 6,47) və deməli, artıq Allah üçün ölməzdir.

16 mart 2026, 08:32