Liturgiya oxunuşları: 5 FEVRAL. Müq. Aqata, bakirə və şəhid
Müqəddəs şəhid Aqata Kataniyada anadan olmuş, zadəgan və varlı bir ailəyə mənsub idi. Onun zənginliyi və gözəlliyi prokonsul Kvintsianın diqqətini cəlb etmişdi. O, gənc qıza xristian imanından dönməyi və bütpərəst tanrılara sitayiş etməyi əmr etdi. Lakin Aqata artıq öz həyatını Məsihə həsr etmişdi. Prokonsul geri çəkilmək istəmirdi və hətta müqəddəsi ləkələmək məqsədilə Afrodiziya adlı fahişənin xidmətindən istifadə etdi. Lakin çox keçmədən, bütün cəhdlər nəticəsiz qaldıqdan sonra, Afrodiziya bu gənc qızın imanına və paklığına məğlub olduğunu etiraf etdi. Kvintsian məğlubiyyətlə barışmadı, onun sevgisi nifrətə çevrildi. O, Aqatanı hədələrlə qorxutmağa çalışaraq məhkəmə prosesi başlatdı, lakin bu təhdidlər istənilən nəticəni vermədi. Müqəddəsi zindana atdılar. Ertəsi gün Kvintsian yenidən Aqatanı razı salmağa cəhd göstərdi, lakin onun cavabları prokonsulu elə qəzəbləndirdi ki, əmri ilə müqəddəsin bir döşü kəsildi. Aqata Kvintsiana belə cavab verdi: “Ey zalım tiran, məni bu cür əzablandırmağa utanmırsanmı? Axı sən özün də ilk qidanı bir qadının döşündən almısan.” Gecə vaxtı Aqatanın yanına bir mələk gəldi, onu sağaltdı və təsəlli verdi. Dörd gün sonra onu yenidən hakimin qarşısına gətirdilər. Hakim gənc qızın möcüzəvi şəkildə sağalmasına heyrət etdi. Onun əmri ilə müqəddəsi sınmış saxsı qab qırıqları və yanan kömürlər üzərinə uzadaraq, bədənini iti nizələrlə deşdilər. 251-ci ilin 5 fevralında Aqata Allaha dua edərək və Onun paklığını qoruduğuna görə şükür edərək vəfat etdi. Müqəddəs Aqatanın şəfaəti ilə Siciliya bir neçə dəfə Etna vulkanının püskürməsindən xilas olmuşdur. Müqəddəs Aqata təbii fəlakətlərdən qoruyan səmavi himayədar kimi ehtiramla yad edilir. Qədim ənənəyə görə Müqəddəs Aqata günündə çörək, duz və su təqdis olunur; inanılır ki, onların saxlandığı yer yanğınlardan və ildırım zərbələrindən səmavi qoruma altında olur.
BİRİNCİ OXUNUŞ 3 Pad (1 Pad) 2, 1-4.10-12
Davudun ölüm günü yaxınlaşanda oğlu Süleymana vəsiyyət edərək dedi: «Bu yaxınlarda mən də hamı kimi dünyadan köçəcəyəm. Sən möhkəm və igid ol. Allahın Rəbbin verdiyi buyruğu yerinə yetirib Onun yolları ilə get və Musanın Qanununda yazıldığı kimi Allahın qaydalarına, əmrlərinə, hökmlərinə və göstərişlərinə əməl et ki, elədiyin hər işdə və getdiyin hər yerdə uğur qazanasan. Onda Rəbb mənə verdiyi bu sözü yerinə yetirəcək: “Əgər övladların öz yollarına diqqət etsələr, bütün ürəkləri və canları ilə Mənə sadiq qalsalar, İsrail taxtında sənin nəslindən bir kişi əskik olmayacaq”. Davud ataları ilə uyudu və Davudun şəhərində basdırıldı. Davud İsrail üzərində qırx il padşah olmuşdu: yeddi il Xevronda və otuz üç il Yerusəlimdə padşahlıq etmişdi. Süleyman atası Davudun taxtında oturdu və onun padşahlığı çox möhkəm oldu.
Təfsir
Biz padşah Davudun oğlu Süleymana ədalətlə hökmranlıq edə bilməsi üçün verdiyi vəsiyyətləri oxuyuruq. Davud Allahın Qanununa sədaqətli olmağa çağırır, çünki hər şey ondan asılıdır. İsrail üçün əmrlər yolundan çıxmaq özünü məhv etmək və hər şeyi itirmək deməkdir; əksinə, ilahi Qanuna itaət bərəkət və firavanlıq gətirir. Davud oğluna müraciət edərək deyir: «Möhkəm ol və cəsarətli ol». Möhkəmlik (dözümlülük) “kardinal fəzilətlər” adlanan əsas fəzilətlərdən biridir (digərləri isə müdriklik, ədalət və mötədilikdir). Bu, həyat sınaqları ilə cəsarətlə və hər şeydən əvvəl Allaha imanla üzləşmək bacarığıdır. Güclü olmaq üçün nə idman zalına getmək, nə də güc tətbiq edərək başqasını əzmək lazımdır; əksinə, Rəbbdən diləmək lazımdır ki, O, Müqəddəs Ruhunu içimizə üfürsün və hər cür çətinliyi aşmağa bizə güc versin. Əsas istiqamət həmişə bir olmalıdır: Allahın necə davranacağını düşünərək hərəkət etmək, hər cür çətinliyi aşarkən ədalət və mərhəmət əmrini toxunulmaz saxlamaq. Müqəddəs həvari Paul yazır ki, biz məhz zəif olduğumuz zaman güclüyük — lakin ona görə ki, iman sahibi olan zəif insanın içində Güclü olan, yəni Rəbb İsa yaşayır.
İNCİL Mark 6, 7-13
İsa On İki şagirdi yanına çağırıb onları iki-iki göndərməyə başladı və onlara natəmiz ruhlar üzərində səlahiyyət verdi. Onlara tapşırdı ki, yol üçün əsadan başqa heç nə – nə çörək, nə torba, nə də qurşaqlarında pul götürsünlər, ayaqlarına səndəl geysələr də, əyinlərinə iki köynək geyinməsinlər. İsa onlara dedi: «Harada bir evə girsəniz, çıxanacan orada qalın. Harada sizi qəbul etməyib sizə qulaq asmaq istəməzlərsə, oradan ayrılarkən onlara qarşı şəhadət olsun deyə ayaqlarınızın tozunu çırpın». Onlar da yola düşdülər və vəz edərək insanları tövbəyə çağırdılar. Çoxlu cin çıxartdılar, yağla məsh edərək çox xəstəyə şəfa verdilər.
Təfsir
Həvarilər Müəllimin həyatında iştirak etməyə, Onun əməllərini yerinə yetirməyə çağırılıblar. Əvvəlcə İsa hər şeyi Özü edirdi və bu, doğru idi: hamıya aydın olmalı idi ki, Məsih, Elçi və Xilaskar məhz Odur. Bir müddət sonra isə Rəbb Özünə ən yaxın olan şagirdlərinə Öz səlahiyyətlərinin bir hissəsini verdi. Bu, sadəcə Ona “kömək lazım olduğu” üçün deyil, insanların anlaması üçün idi ki, bu şəxslər öz gücləri ilə deyil, onlara bəxş edilmiş güclə hərəkət edirlər. Axı indiyədək yalnız göl balığı ilə məşğul olan kasıb balıqçı Peter təkbaşına cinləri qova bilərdimi? Əlbəttə, yox. Amma Məsihin adı ilə — bəli. Bu gün də eyni şey baş verir və bu, təkcə ruhani xidmətçilərə deyil, bütün imanlılara aiddir. Markın İncilinin sonunda İsa belə deyir: «İman edənləri isə bu əlamətlər müşayiət edəcək: Mənim adımla cinləri qovacaqlar, yeni dillərdə danışacaqlar, 18 ilanları əlləri ilə götürəcəklər, öldürücü zəhər içsələr belə, onlara təsir etməyəcək, əllərini xəstələrin üzərinə qoyacaq və onlar şəfa tapacaq» (Mk 16,17–18). İsa burada «sizi, həvariləri» deyil, «iman gətirənləri» deyir. Deməli, bilməliyik ki, bu güc bütün vəftiz olunmuşlara məxsusdur: əsas olan iman etməkdir, çünki fəaliyyət göstərən biz deyilik — içimizdə olan Allahın qüvvəsidir.
