Liturgiya oxunuşları: 3 FEVRAL. Adi Dövrün IV həftəsinin çərşənbə axşamı
BİRİNCİ OXUNUŞ 2 Pad (2 Şam) 18,9-10.14b.24-25a.30-19,3
Avşalom Davudun adamlarına rast gəldi. O, qatıra minmişdi və qatır böyük bir palıd ağacının sıx budaqları altından keçəndə Avşalomun saçı palıd ağacına ilişdi. O, göylə yer arasında asılı qaldı, altındakı qatır isə yoluna davam etdi. Bir nəfər bunu görüb Yoava xəbər verdi: «Bax Avşalomun bir palıd ağacından asıldığını gördüm». Avşalom palıd ağacının içində hələ sağ ikən Yoav əlinə üç mizraq alıb onun sinəsinə sapladı. Davud içəri və çöl darvazaların arasında oturmuşdu. Növbətçi divara, darvazanın üstünə çıxdı, başını qaldırıb gördü ki, bir adam təkbaşına qaçır. Növbətçi qışqıraraq padşaha xəbər verdi. Padşah dedi: «Çəkil, bir yanda dayan». O da çəkilib bir yanda dayandı.Budur, Kuşlu gəldi və dedi: «Ağam padşaha müjdə var! Rəbb bu gün sənə qarşı qalxanların hamısının əlindən səni qurtardı». Padşah Kuşluya dedi: «O cavan – Avşalom salamatdırmı?» Kuşlu dedi: «Ağam padşahın düşmənləri, pis niyyətlə sənə qarşı qalxanların hamısı qoy o cavan kimi olsun». Padşah həyəcandan titrəyərək darvazanın üstündəki otağa qalxdı və ağladı. Gedə-gedə belə deyirdi: «Oğlum Avşalom, oğlum, oğlum Avşalom! Kaş sənin yerinə mən öləydim, oğlum! Oğlum, Avşalom!». Yoava «budur, padşah Avşalom üçün ağlayır və yas tutur» deyə bildirildi. O gün qələbə xalq üçün yasa çevrildi, çünki bütün xalq eşitdi ki, padşah oğlu üçün kədərlidir. Fərari döyüşdən qaçandan sonra utanan oğru kimi necə geri qayıdırsa, o gün ordu da şəhərə o cür oğru kimi qayıtdı.
Təfsir
Bu oxunuşda biz Davudu üsyançını məğlub etmiş müzəffər bir padşah kimi deyil, övladının itkisi ilə sarsılmış bir ata kimi görürük. Bu, “siyasi məqsədəuyğunluq” ilə ölçüyəgəlməz ata məhəbbətinin toqquşduğu andır. Avşalom (Davudun oğlu olsa da) özünü onun yerinə padşah elan etməyə qərar verdi və kifayət qədər tərəfdar topladı; böyük ehtimalla buna nail də ola bilərdi. Davudun əsgərləri Avşalomu təqib edir və onu öldürürlər, beləliklə hökmdarlarını təhlükədən xilas etdiklərini və İsrail padşahlığına “xoş xəbər” gətirdiklərini düşünürlər. Lakin Davud baş verənləri eşidəndə acı-acı ağlayır, oğlunun ölümünə görə fəryad edir və bu itki ilə barışa bilmir. Ölüm qarşısında – xüsusilə də oğul ölümü qarşısında – hər şey unudulur: üstün gələn ona bəslənən sevgidir və o pislik etmiş olsa belə, hər şey bağışlanır. Bu, bizim üçün də bir dərsdir: kimsə, hətta bizə qarşı belə, pislik edəndə xristian cavabı təkcə bağışlamaq deyil, həm də hörmət, xoşniyyətlilik və dua olmalıdır. Günahkar sağ olduğu müddətdə onun dəyişməsi üçün ümid qalır – bəlkə də o, məhz ona göstərdiyimiz sevgini görərək tövbə edəcək. Müqəddəs Paul yazır: «Pislik sənə üstün gəlməsin, pisliyə yaxşılıqla qalib gəl.» (Rom 12,21).
İNCİL Mark 5, 21-43
İsa yenə qayıqla o biri sahilə keçəndə yanına böyük bir izdiham yığıldı. O, gölün sahilində idi. Sinaqoq rəislərindən Yair adlı bir adam gəlib İsanı görəndə ayaqlarına düşdü. Ona çox yalvarıb dedi: «Qızcığazım can üstündədir. Gəl əllərini onun üstünə qoy ki, sağalıb yaşasın». İsa da onunla birlikdə getdi. Ardınca böyük bir izdiham gedərək hər tərəfdən Onu sıxışdırırdı. Orada on iki il qanaxma xəstəliyinə tutulan bir qadın var idi. O, neçə həkimin əlindən xeyli əzab çəkmiş, bütün varını buna sərf etsə də, vəziyyəti yaxşılaşmamış, daha da pisləşmişdi. Bu qadın İsa haqqında eşidib izdihamın içindən keçərək Onun arxasından gəldi və Onun paltarına toxundu. Çünki bu cür düşünürdü: «Heç olmasa paltarına toxunsam, sağalaram». Dərhal onun qanaxması kəsildi və bildi ki, bədənindəki xəstəlikdən sağaldı. İsa dərhal bildi ki, Ondan bir qüvvə çıxdı və izdihamın içində dönüb soruşdu: «Paltarıma toxunan kim idi?» Şagirdləri Ona cavab verdilər: «Görürsən ki, izdiham Səni sıxışdırır. Necə soruşa bilərsən ki, Mənə toxunan kim idi?» Bunu edəni görmək üçün İsa ətrafa baxdı. Qadınsa özünə nə olduğunu bildi. Qorxudan titrəyərək gəlib İsanın ayağına düşdü və bütün həqiqəti Ona söylədi. İsa da ona dedi: «Qızım, imanın səni xilas etdi. Arxayın get və xəstəliyindən sağal». İsa hələ danışırdı ki, sinaqoq rəisinin evindən adamlar gəlib dedi: «Qızın öldü. Daha Müəllimi niyə narahat edirsən?» Lakin İsa bu sözə məhəl qoymayaraq sinaqoq rəisinə dedi: «Qorxma, yalnız iman et!» O, Peter, Yaqub və Yaqubun qardaşı Yəhyadan başqa heç kimi ardınca gəlməyə qoymadı. Onlar sinaqoq rəisinin evinə gələndə İsa çox hay-küy, ağlaşıb nalə çəkənlər gördü. İsa içəri girəndə onlara dedi: «Niyə hay-küy salıb ağlaşırsınız? Uşaq ölməyib, sadəcə olaraq yatıb». Onlar İsaya güldülər. Belə olanda İsa hamını bayıra çıxarandan sonra uşağın ata-anasını, Özü ilə gələnləri götürüb uşaq olan yerə girdi. İsa uşağın əlindən tutub dedi: «Talita qum!» Bunun mənası belədir: «Qızcığaz, sənə deyirəm: qalx!» On iki yaşlı qız dərhal qalxıb gəzməyə başladı. O an oradakılar tamamilə mat qaldı. İsa onlara qadağan etdi ki, bunu heç kəs bilməsin və sonra dedi ki, qıza yemək versinlər.
Təfsir
Rəbbin bu ikiqat möcüzəsinin əsas qəhrəmanı diləyənlərin imanıdır. İsa qadına açıq-aydın deyir: «Qızım! İmanın səni xilas etdi»; Yairə isə, artıq hər şeyin mənasız olduğu, çünki qızının öldüyü xəbəri gəldiyi anda belə, buyurur: «İnanmağa davam et». Əgər Müqəddəs Kaşiyalı Rita “ümidsiz hallar”ın müqəddəsi adlandırılırsa, bu iki şəxs onun böyük sələfləridir! Deməli, möcüzələri həyata keçirən məhz imandır. Əlbəttə, fəaliyyətdə olan Məsihin qüvvəsidir, hər şey Ondan qaynaqlanır; lakin bu İlahi qüvvə hərəkətə məhz iman vasitəsilə gətirilir. Bu, gözəl bir avtomobilə sahib olmaq kimidir: o möhtəşəmdir, amma yerində dayanır; açarların yoxdursa, işə düşməz. Avtomobil Allahdadır, açarlar isə bizdədir. Avtomobil özü-özünə hərəkət etməz.
