Liturgiya oxunuşları: 1 MART. Böyük Orucun II Rəbb günü
BİRİNCİ OXUNUŞ Yar 12, 1-4a
Rəbb İbrama dedi: «Öz torpağından, qohumlarının arasından, ata evindən çıx, sənə göstərəcəyim torpağa get. Səndən böyük bir millət törədəcəyəm, sənə xeyir-dua verəcəyəm, adını ucaldacağam və bərəkət qaynağı olacaqsan. Sənə xeyir-dua verənlərə xeyir-dua verəcəyəm, sənə lənət edənləri lənətləyəcəyəm. Yer üzünün bütün tayfaları sənin vasitənlə xeyir-dua alacaq». İbram Rəbbin ona söylədiyi kimi oradan çıxdı.
Təfsir
İbrahimin hekayəsi ruhani həyatda tez-tez xatırlanan həmin o “boşluğa edilən addımın” ən mükəmməl nümunəsidir. Böyük əhd və İsrail tarixinin başlanğıcı İbrahimin ani və qeyd-şərtsiz itaət aktı ilə başlayır. O, Allahın çağırışının cazibəsinə tamamilə təslim olur və mübahisəyə girmir, çünki hiss edir ki, bu çağırışda onun həqiqi və ən ali xeyri gizlənir. İbrahim anlayır ki, bu Səsə etibar edə bilər, çünki Allah ona daim onunla olacaq bir xeyir-dua vəd etmişdi. Üstəlik, Uca Allah demişdi ki, elə İbrahimin özü də başqaları üçün xeyir-dua olacaq. İbrahimin itaəti bir neçə səbəbə görə heyrətamizdir: onun heç bir zəmanəti yox idi, səfəri isə həqiqi mənada “naməlum məkana addım atmaq” idi. Allah ona dərhal hara getməli olduğunu belə demir. Sadəcə evindən çıxmağı, hər kəslə vidalaşmağı və yalnız sonra göstərəcəyi yerə doğru yola düşməyi əmr edir. Bu çox uzun bir səfər idi: Kəldanilərin Ur şəhərindən (müasir İraq ərazisi) Kənan torpağına qədər təxminən altı yüz kilometr. İbrahim bu yolu yalnız imanına arxalanaraq piyada qət etdi. Təsadüfi deyil ki, İbrahim “iman atası” adlandırılır — o, hər birimiz üçün əsas istiqamət olaraq qalır. Qoy bizim imanımız da bu müqəddəs patriarxın imanı kimi olsun: qətiyyətli, tərəddüdsüz və mütləq, hətta Allah yolu bizə “addım-addım” göstərdiyi zaman belə Ona güvənən bir iman. Biz çox vaxt həyatın bütün xəritəsini birdən görmək istəyirik, amma İbrahim öyrədir ki, əgər Allahın ardınca gediriksə, sadəcə növbəti addımı görmək kifayətdir.
İKİNCİ OXUNUŞ 2 Tim 1, 8b-10
Allahın gücü ilə Müjdə uğrunda mənimlə birlikdə əzaba qatlaş. Allah bizi əməllərimizə görə deyil, öz məqsədinə və lütfünə görə xilas edib müqəddəs olmağa çağırdı. Zaman başlamazdan əvvəl o lütf bizə Məsih İsada verilmişdi, indi isə Xilaskarımız Məsih İsanın zühuru ilə üzə çıxdı. O, ölümü yox etdi, Müjdə vasitəsilə həyatı və ölməzliyi aşkar etdi.
Təfsir
Paul Timoteyə xatırladır ki, Allahın onun üçün müəyyən planı, bir ilahi niyyəti var. Hər hansı bir layihəni düşünən şəxs müraciət etdiyi insanı və öz məqsədini yaxşı tanımalıdır ki, əməkdaşlığa ümid edə bilsin. Bəs Allahın Timotey üçün olan bu səmavi planı nədən ibarət idi? Qəribə səslənsə də, bu plan elə Timoteyin özüdür — yəni onun müqəddəsləşməsi. Bu isə İsa Məsihin həyata keçirdiyi xilasedici iş sayəsində mümkündür: O bizə Müqəddəs Ruhu bəxş edir və bizi Özünə yüksəldir. Çox vaxt imanlılar öz xüsusi çağırışlarını axtarır və soruşurlar: “Mən keşiş olmalıyammı?” “Evlənməliyəmmi?” “Allahın mənim üçün iradəsi nədir?” Bu günkü oxunuşa əsaslansaq, cavab belə səslənə bilər: “Allahın sənin üçün iradəsi — elə sənsən!”. Bu o deməkdir ki, Rəbb bizi hər şeydən əvvəl müqəddəs olmağa, Ona sədaqət və məhəbbət içində tamamilə məxsus olmağa çağırır. Bunun hansı formada həyata keçəcəyi — keşişlikdə, evlilikdə və ya başqa bir yolda — artıq ikinci dərəcəli məsələdir. Ən başlıcası isə Allahın əvvəlcədən müəyyən etdiyi ilahi niyyətdir ki, onun xilasedici məqsədi Məsihdə hər birimiz üçün aydın olmuşdur.
İNCİL Matta 17, 1-9
Altı gündən sonra İsa Özü ilə yalnız Peter, Yaqub və qardaşı Yəhyanı götürüb hündür bir dağa çıxdı. Onların qarşısında görünüşü dəyişdi. Üzü günəş kimi parladı və libası işıq kimi ağ oldu. O an Musa və İlyas onlara göründü. Onlar İsa ilə söhbət edirdi. Peter sözə başlayıb İsaya dedi: «Ya Rəbb! Nə yaxşı ki biz buradayıq. Əgər istəyirsənsə, burada üç çardaq qurum – biri Sənin, biri Musa, biri də İlyas üçün». Peter hələ danışan zaman parlaq bir bulud onların üzərinə kölgə saldı. Budur, buluddan bir səs gəldi: «Bu Mənim sevimli Oğlumdur, Ondan razıyam, Ona qulaq asın!» Şagirdlər bunu eşidəndə üzüstə yerə qapandılar və onları böyük dəhşət bürüdü. İsa gəlib onlara toxunaraq «Qalxın, qorxmayın!» dedi. Onlar da başlarını qaldıranda İsadan başqa kimsəni görmədilər. Dağdan enərkən İsa şagirdlərinə əmr etdi: «Bəşər Oğlu ölülər arasından dirilənə qədər gördüyünüzü heç kimə söyləməyin».
Təfsir
Müqəddəs Ruhda hər şey nurla doludur. Öz Əzablarından keçməzdən əvvəl Rəbb dostlarına təkcə Özünün həqiqətdə Kim olduğunu deyil, həm də onların özlərinin kim olmağa çağırıldıqlarını göstərir. İsa Özünün dəyişilmiş insanlığında zühur edir: insan qalmaqla, sanki zamanın fövqündə dayanır, Ondan on əsr əvvəl yaşamış Musa ilə və altı əsr əvvəl yaşamış İlyasla söhbət edir. Səmavi Atanın İsanı Özünün sevimli Oğlu adlandıran səsi hər şeyi yeniləyir və bu nur bolluğunda yaradılışın özü parlayır. Bütün bunlar bizim üçün edilir, yolumuzun həqiqi istiqaməti budur: bütün yaradılışı qəbul etmək və sevmək, dünyanın həyat yükünü öz üzərimizə götürmək, insanları sevərək və onlar uğrunda özümüzü fəda edərək yaşamaq, hər şeyə iman gözü ilə baxmaq və hər bir vəziyyətdə Müqəddəs Ruhun qüvvəsini çağırmaq. Beləcə dünyamız məhəbbətdə dəyişilir və İlahi xeyir-duaya qərq olur. Bu sadəcə bir arzu və ya əlçatmaz bir ideal deyil! İsa bunu üç şagirdinə göstərdi ki, onlar məhz belə yaşaya bilsinlər. Xristianlıq həyatın özünü dəyişdirməyə qadir olan real bir qüvvədir.
