Liturgiya oxunuşları: 8 YANVAR. Epifaniyadan sonrakı cümə axşamı
BİRİNCİ OXUNUŞ 1 Yəh 4, 7-10
Ey sevimlilər, bir-birimizi sevək, çünki məhəbbət Allahdandır. Sevən hər kəs də Allahdan doğulub və Allahı tanıyır. Sevməyən kəs Allahı tanımır, çünki Allah məhəbbətdir. Allahın bizə olan məhəbbəti belə zahir oldu: Allah Öz vahid Oğlunu dünyaya göndərdi ki, biz Onun vasitəsilə yaşayaq. Məhəbbət bizim Allahı sevməyimizlə bağlı deyil, amma bundan ibarətdir: O bizi sevdi və Öz Oğlunu bizim günahlarımıza görə kəffarə qurbanı olaraq göndərdi.
Təfsir
"Məhəbbət" sözü son dərəcə aydınlıq tələb edir. "Sevən hər kəs Allahdan doğulub və Allahı tanıyır" ifadəsi anlaşılmazlıqlara səbəb ola bilər. Axı sevgi nizamsız, təhrif olunmuş da ola bilər: biz sahibkarcasına, ehtirasla və hətta günahkarcasına sevə bilərik. Bu sözün əsl mənasını anlamaq üçün ilkin Mənbəyə, yəni Allaha müraciət etməliyik. Çünki: "Allah sevgidir". Allah necə sevir? O, başqasının xatirinə və başqasının gücü ilə yaşayır. Sevmək üçün özlərini bir-birinə həsr etməyə hazır olan iki şəxs lazımdır. Başqasının xatirinə yaşamaq o deməkdir ki, mənim mərkəzim “mən” yox, "sənsən". O zaman mən səmimi olaraq sənin qayğına qalıram, sənin rifahını həyatımın məqsədi edirəm, özümü qurban verirəm və öz maraqlarımdan imtina edirəm, sənin maraqlarını üstün tuturam. Lakin sevgi birtərəfli küçə deyil. Sevgi ikitərəfli yoldur - sevginin axdığı, verildiyi və qəbul edildiyi, mübadilə edildiyi və zənginləşdirildiyi bir yol. ikitərəfli bir yoldur. Nəticədə, ikisi nəfər "bir" olur.
İNCİL Mark 6,34-44
İsa sahilə düşəndə böyük bir izdiham gördü və onlara rəhmi gəldi. Çünki onlar çobansız qoyunlara bənzəyirdi. İsa onlara çox şeylər haqqında təlim öyrətməyə başladı. Vaxt keçirdi. Şagirdləri gəlib İsaya dedilər: «Bura çöllükdür, artıq gecdir. Camaatı burax, qoy gedib ətrafdakı kənd və obalardan özlərinə bir şey alıb yesinlər». Amma İsa onlara cavab verdi: «Onlara yeməyi siz verin». Şagirdlər İsaya dedilər: «Bəlkə gedib iki yüz dinarlıq çörək alaq və onlara verək ki, yesinlər?» Amma İsa onlara dedi: «Gedin baxın, neçə çörəyiniz var?» Onlar da baxıb dedilər: «Beş çörəyimiz və iki balığımız var». İsa onlara əmr etdi ki, camaatı dəstə-dəstə göy otların üstündə oturtsunlar. Camaat yüz-yüz, əlli-əlli dəstə şəklində oturdu. İsa beş çörəyi və iki balığı götürüb göyə baxaraq şükür duası etdi. Sonra çörəyi bölüb şagirdlərinə verdi ki, camaata paylasınlar. İki balığı da hamıya bölüşdürdü. Hamı yeyib-doydu. Artıq qalan çörək və balıq hissələrini yığdılar, on iki zənbil doldu. Çörəkləri yeyən kişilərin sayı beş min nəfər idi.
Təfsir
İsa istəyir ki, çörəklərin və balıqların çoxaldılması möcüzəsini şagirdlər özləri etsinlər. O dedi: "Onlara yeməyi siz verin" və həvarilərin bir tədbir görəcəyini gözləyərək susdu. Bəs bu yazıq insanlar bu qədər izdihamın qarşısında nə edə bilərdilər? Onlar mövcud vəziyyətə təslim olub, heç nə etmədilər. O zaman İsa, Ona verilən bir neçə çörək və balığı götürdü, böldü və şagirdlərini onları paylamağa göndərdi. O, heç bir təsirli jest etmədi. Xeyr. O, sadəcə onlara içində bir parça çörək və bir parça balıq olan kiçik səbətlər verib xalqın yanına göndərdi. Möcüzə yolda baş verdi: çörəklər və balıqlar səbətlərdə öz-özünə çoxaldı və onların sayı artmağa başladı. Bununla Rəbb göstərdi ki, möcüzəni O yaradır, çünki O, Allahdır. Lakin bu möcüzənin məqsədə çatması üçün şagirdlərin imanı lazımdır. Bu gün də eynidir: hər möcüzə Allahdan gəlir, amma O, vasitəçilərinin olmasını istəyir - istər kömək dilədiyimiz Səmadakı müqəddəslər olsun, istərsə də yer üzündə Allahın gücünü imanla çağıran "müqəddəslər". Allah hər şeyi təkbaşına etmək istəmir. O, bizim Onun gücü ilə əməkdaşlıq etməyimizi istəyir.
