Liturgiya oxunuşları: 4 YANVAR. Milad dövrünün II Rəbb günü
BİRİNCİ OXUNUŞ Sirax 24,1-4.12-16
Hikmət özünü şöhrətləndirər, öz ardıcıları arasında təriflənər. Uca Olanın toplantısında ağız açar, Onun səma qüvvələrinin önündə öyünər: “Mən Uca Olanın ağzından çıxıb gəldim, yer üzünü duman kimi örtdüm. Yüksəklərdə məskən saldım, taxtım bulud dirəyinin üstündə idi”. İzzətləndirilmiş bir xalqın arasında, Rəbbin onların mirası olan mülkündə kök saldım.
Təfsir
Qədim Yunan-Roma sivilizasiyasında müdrikliyin necə qiymətləndirildiyini və axtarıldığını bilirik. Afina fəlsəfi məktəbləri və mütəfəkkirləri ilə məşhur idi. Digər qədim mədəniyyətlərdə müdriklər də yüksək hörmətlə qarşılanırdı. Bu gün, bir qayda olaraq, dərin təhsilə və geniş biliyə malik insanlar cəmiyyətdə və mediada “yüksək reytinq” sahibi olurlar. Lakin Allahın məntiqi fərqlidir. Sirax kitabında deyilir ki, Hikmət Allahın fikrinin özüdür və o, özünü insana təqdim edir (“çadırını Yerusəlimdə qurur”). Hikmət, Allah ilə imanlı arasında arasıkəsilməz bir dialoqdur. Burada vacib olan diplomlar deyil, iman və qəlbin təmizliyidir. Ata Divo Barsotti bəzi yaşlı kənd qadınlarının universitet professorundan daha çox şey bildiyini söyləyirdi. O, demək istəyirdi ki, imanı və beş illik təhsili olan bir qadın təkcə İlahiliyi intuitiv şəkildə anlamır, həm də həyat hadisələrini ateist bir ziyalının heç vaxt əldə edə bilməyəcəyi bir müdrikliklə şərh edir.
İKİNCİ OXUNUŞ Ef 1, 3-6.15-18
Bizə Məsihdə səmadakı hər cür ruhani nemətlə xeyir-dua verən Allaha – Rəbbimiz İsa Məsihin Atasına alqış olsun! O, dünya yaranmazdan qabaq bizi Məsihdə seçdi ki, biz məhəbbətdə Onun qarşısında müqəddəs və nöqsansız olaq. Öz iradəsinin xoş məramına görə İsa Məsih vasitəsilə bizi əvvəlcədən təyin etdi ki, Özü üçün övladlığa götürsün. Belə ki sevimli Oğlunda bizə bəxş etdiyi Öz lütfünün izzətini mədh edək. Bundan ötrü mən də Rəbb İsaya olan imanınız və bütün müqəddəslərə göstərdiyiniz məhəbbət barədə eşidib sizi dualarımda yada salaraq durmadan sizin üçün şükür edirəm. Dua edirəm ki, Rəbbimiz İsa Məsihin Allahı olan izzətli Ata Özünü sizə tanıtmaq üçün hikmət və vəhy ruhunu versin. Qoy O, qəlbinizin gözünü nurlandırsın ki, Onun çağırışından yaranan ümidin nə olduğunu, müqəddəslərə verdiyi irsin izzətinin necə zəngin olduğunu, Onun böyük qüvvəsinin fəaliyyətinə görə iman edən bizlərə sərf etdiyi qüdrətinin hədsiz böyüklüyünün nə olduğunu görəsiniz.
Təfsir
Xristian əməlləri və qaydalarını nəzərdən keçirməzdən əvvəl, vəftiz olunmuş insanlar kimi kimə mənsub olduğumuzu dərk etməliyik. Həvari Paul Efeslilərə məktubunun əvvəlində bizə xatırladır: biz Müqəddəs Ruhu almışıq və buna görə də biz Allahın övladlarıyıq. Əgər bu doğrudursa, onda həyatımız qaçılmaz olaraq ruhumuzun dərinliklərində yaşayan və oradan hər şeyi əhatə edən Allahın Ruhundan asılıdır. Müqəddəs Ruh həyatımızın bütün tərəfləri arasında birlik yaradır və onları Allaha yönəldir. Həvari şagirdlərə arzulayır ki, bu hikmət Ruhu "qəlblərimizin gözünü nurlandırsın ", və beləliklə biz hər şeyi onun həqiqi vəziyyətində görə və anlaya bilək və hər şeydən əvvəl Xilaskarımız İsa Məsihi daha dərindən tanıya bilək. Əsl xristian, özü bunu dərk etməsə belə, qaçılmaz olaraq mistikdir, çünki o dirilmiş Məsihin mənəvi ağuşunda yaşayırlar. Onun etdiyi hər şey Məsihlə birliyin nəticəsidir.
İNCİL Yəhya 1,1-18
Başlanğıcda Kəlam var idi. Kəlam Allahla birlikdə idi. Kəlam Allah idi. O, başlanğıcda Allahla birlikdə idi. Hər şey Onun vasitəsilə yarandı və yaranan şeylərdən heç biri Onsuz yaranmadı. Həyat Onda idi və bu həyat insanların nuru idi. Nur qaranlıqda parlayır, qaranlıq isə onu bürüyə bilmədi. Allahın göndərdiyi bir adam ortaya çıxdı, onun adı Yəhya idi. O, şəhadət üçün gəldi ki, Nur barədə şəhadət etsin və hamı onun vasitəsilə iman etsin. O özü Nur deyildi, amma Nur barədə şəhadət etmək üçün gəldi. Bu, həqiqi Nur idi və dünyaya gələrək hər bir insanı işıqlandırırdı. O, dünyada idi, dünya Onun vasitəsilə yarandı, amma dünya Onu tanımadı. Öz diyarına gəldi, amma soydaşları Onu qəbul etmədi. Lakin Onu qəbul edənlərin hamısına, adına iman edənlərə Allahın övladları olmaq ixtiyarını verdi. Onlar nə qandan, nə bəşər arzusundan, nə də kişi istəyindən deyil, yalnız Allahdan doğuldu. Kəlam bəşər olub, lütf və həqiqətlə dolu olaraq aramızda məskən saldı; biz də Onun ehtişamını – Atadan gələn vahid Oğulun ehtişamını gördük. Yəhya Onun barəsində şəhadət etdi və nida edib dedi: «“Məndən sonra Gələn məndən üstündür, çünki məndən əvvəl var idi” deyib haqqında danışdığım Şəxs budur». Hamımız Onun bütövlüyündən lütf üstünə lütf aldıq. Qanun Musa vasitəsilə verildi, lütf və həqiqət isə İsa Məsih vasitəsilə gəldi. Allahı heç kəs heç vaxt görməyib, amma Atanın qucağında olan və Allah olan vahid Oğul Onu tanıtdı.
Təfsir
Yəhyanın Proloqunun son ifadəsi onun Müjdəsinin bütün mənasını ehtiva edir: "Allahı heç kəs heç vaxt görməyib", həvari deyir. Allah görmək mümkün deyil, çünki Onun təbiəti təsviredilməz, İlahi və ruhanidir. Allah tamamilə "Başqa"-dır. Lakin möcüzə ondadır ki, O danışır. O, insanla görüşmək istəyir ki, insan Onu tanıya bilsin. Bu məqsədlə O, Özünü insana aşkar etdi və bunu tədricən etdi: əvvəlcə yaradılış (kosmik vəhy) vasitəsilə; sonra İsrail (peyğəmbərlik vəhyi) vasitəsilə; və nəhayət, İsa Məsih (Xristian vəhyi) vasitəsilə. İndi aydın olur: xristian olmaq üçün bizdən tələb olunan tək şey İsanı tanımaq və hər şeydə Ona etibar etmək, ürəklərimizi Ona doğru açmaqdır. "Aşkar etmək" (vəhy) sözün əsl mənasında pərdəni qaldırmaq, "digər tərəfdə" gizlənəni aşkar etmək deməkdir. Sonuncu Şam yeməyi zamanı həvari Filip İsadan Atanı görmək mümkün olub-olmadığını soruşdu. İsa ona tərəf döndü, diqqətlə ona baxdı və bütün dövrlərdə yaşayan insanların bütün narahatlıqlarına və suallarına cavab verən sözləri söylədi: "Filip, Məni görən Atanı görüb" (Yəhya 14, 9). Beləliklə, Allahı görmək olar, çünki Allah Rəbb İsa Məsihdir.
