Liturgiya oxunuşları: 20 YANVAR. Adi Dövrün II həftəsinin çərşənbə axşamı
BİRİNCİ OXUNUŞ 1 Pad (1 Şam) 16,1-13
Rəbb Şamuelə dedi: «İsrail üzərində padşah olmasın deyə Şaulu rədd etdiyim halda sən nə vaxta qədər onun dərdini çəkəcəksən? Yağ buynuzunu yağla doldur və get. Səni Bet-Lexemli Yesseyin yanına göndərirəm. Çünki onun oğulları arasında Özüm üçün padşah təyin etmişəm». Şamuel dedi: «Necə gedim? Axı Şaul eşitsə, məni öldürər». Rəbb dedi: «Özünlə bir düyə götürüb “Rəbbə qurban kəsmək üçün gəlmişəm” de. Yesseyi də qurban mərasiminə dəvət et və sonra nə edəcəyini sənə bildirəcəyəm. Sənə deyəcəyim adamı Mənim üçün məsh edəcəksən». Şamuel Rəbbin söylədiyi kimi Bet-Lexemə getdi. Şəhərin ağsaqqalları onu həyəcanla qarşıladılar və dedilər: «Bu gəlişin xeyirdirmi?» O dedi: «Bəli, xeyirdir. Rəbbə qurban kəsmək üçün gəlmişəm. Özünüzü təqdis edin və mənimlə bərabər qurban mərasiminə gəlin». Şamuel Yesseylə oğullarını da təqdis edərək onları da qurban mərasiminə dəvət etdi. Onlar gələrkən Şamuel Eliava baxıb dedi: «Doğrudan da, Rəbbin məsh etdiyi Rəbbin qarşısındadır!» Lakin Rəbb Şamuelə belə dedi: «Onun görünüşünə və uca boyuna baxma, Mən onu rədd etmişəm. Ona görə ki Rəbb insanın gördüyü kimi görməz, çünki insan zahirə, Rəbb isə ürəyə baxar». O zaman Yessey Avinadavı çağırdı və onu Şamuelin qarşısından keçirdi. Şamuel dedi: «Rəbb bunu da seçmədi». Yessey Şammanı gətirdi və Şamuel dedi: «Rəbb bunu da seçmədi». Yessey isə oğlanlarının yeddisini Şamuelin qarşısından keçirdi. Şamuel Yesseyə dedi: «Rəbb bunları seçmədi». Sonra Yesseydən soruşdu: «Oğlanlarının hamısı budur?» Yessey cavab verdi: «Lap kiçiyi də var, odur, qoyun otarır». Şamuel Yesseyə dedi: «Bir nəfər göndər, qoy o da buraya gəlsin. Çünki o buraya gəlməsə, biz süfrəyə oturmayacağıq». Yessey adam göndərib onu içəri gətirtdi. Oğlan alyanaq, gözləri gözəl, üzü göyçək idi. Rəbb Şamuelə dedi: «Dur, onu məsh et, çünki seçilmiş budur». Şamuel yağ buynuzunu götürüb qardaşları arasında onu məsh etdi və o gündən başlayaraq Davudun üzərinə Rəbbin Ruhu qüvvə ilə endi. Sonra Şamuel qalxıb Ramaya getdi.
Təfsir
Bu, Allahın xarici meyyarlara görə deyil, "ürəyə baxaraq" seçim etməsi haqqında heyrətamiz bir hekayədir. Davudun hekayəsi bizə xatırladır ki, Allahın çağırışı çox vaxt dünya bunu görməzdən çox əvvəl sükut və xəbərsizlikdə başlayır. Bu gün oxuduğumuz epizod valehedicidir. Şaul hələ də İsrailin padşahı idi (Rəbbin onu itaətsizliyinə görə "rədd etməsinə" baxmayaraq) və bir neçə il padşah olaraq qaldı. Bu vaxt Şamuelə başqa bir adamı - Yesseyin oğlunu - padşah kimi məsh etmək tapşırılır. Məsh olunmağa isə sadəcə bir oğlan uşağı seçilib! Bu o qədər qəribə idi ki, hətta Yesseyin özü də onu peyğəmbərlə tanış etməyi unutdu: kiçik oğlu belə bir məqam üçün çox gənc görünürdü. Yalnız illər sonra, Şaulun ölümündən sonra Davud həqiqətən taxta çıxacaq; indilik heç kimin bu gizli məshdən xəbəri yoxdur. Bu gizli "öncədən seçim" nə üçün lazım idi? Əslində, bu jest Davudun uzun və çətin olacaq yüksəlişinin başlanğıcını qeyd edir. O, izzət anlarını (Qoliat üzərində qələbəsini) və Şaulun qısqanclığı üzündən ağır sınaq dövrlərini yaşayacaq, bu zaman qaçmağa və təqib olunan kimi yaşamağa məcbur olacaq. Allah insanı böyük bir missiyaya hazırlayanda, insana lap əvvəldən daimi varlığına və müşayiətinə zəmanət verir. Bu "daxili məsh" Davudun daxili dəstəyi kimi xidmət edir və ona gələcək çətinliklərə dözməyə və onları dəf etməyə imkan verir.
İNCİL Mark 2,18-22
Bir Şənbə günü İsa taxıl zəmiləri arasından keçirdi. Şagirdləri yoldan keçərkən sünbülləri qırmağa başladılar. Fariseylər Ona dedilər: «Bəs niyə onlar Şənbə günü qadağan olunan işləri görürlər?» İsa onlara dedi: «Davud və yanındakılar ac və möhtac olanda nə etdiklərini heç oxumamısınızmı? O, baş kahin Evyatarın dövründə Allahın evinə girdi; kahinlərdən başqa heç kəsə yeməyə icazə verilməyən təqdis çörəklərini yedi, yanındakılara da verdi». Sonra İsa onlara dedi: «İnsan Şənbə günü üçün deyil, Şənbə günü insan üçün yaradılıb. Bax Bəşər Oğlu Şənbə gününün də Sahibidir».
Təfsir
Həvari Paul deyir ki, Allah bizi azadlığa çağırıb (Qal 5, 13). Əgər Rəbb bizi Onu sevməyə məcbur etsəydi, bu, sevgi olmazdı, çünki sevgi azad olmalıdır. Əgər Rəbb yaxşı, müqəddəs və ədalətli bir qanun versəydi, amma bizi cəza və zorakılıq təhdidi altında ona əməl etməyə məcbur etsəydi, bu, oğullar deyil, kölələr milləti yaradardı. Budur, dünyəvi təcrübəmizlə paralel: zorla tətbiq edilən, müxaliflərin həbs olunduğu və ya edam edildiyi siyasi sistem əslində zülmdür. Lakin xristianlıqda hər şey fərqlidir: İsa insanlar üçün canını verərək çarmıxda ölür, lakin Ona iman gətirməyə məcbur etmir. O, yalnız soruşur: "Bunu istəyirsən?" Məsihin təklif etdiyi xilası könüllü olaraq qəbul etməklə insan övlad olur, azadlıqda və həqiqətdə yaşayır, xoşbəxtlik tapır və xilas olur. Bugünkü oxunuşda Rəbb İsa azadlıqda yaşanan sevgi prinsipini elan edir. Qədim qanun keçmişdə qalır, çünki Məsih Şənbə gününün Ağasıdır. O — Həqiqət olaraq — insanlara azadlıq verir: "Həqiqət sizi azad edəcək" (Yəhya 8, 32). Lakin fariseylər kölə qalmağı seçdilər.
