Axtar

2021.02.13 Gesù e lebbroso

Liturgiya oxunuşları: 15 YANVAR. Adi Dövrün I həftəsinin cümə axşamı

“Cüzamlılar natəmiz hesab olunur və cəmiyyətdən kənarlaşdırılırdılar. Lakin İsa belə bir insanın Ona yaxınlaşmasına icazə verir və şəfqətlə onlara toxunur. Bu yolla Allah insanlar arasındakı münasibətlərə mane olan bütün səddləri aradan qaldırır. Allahın üslubunu təsvir edən üç sözü xatırlayın: yaxınlıq, şəfqət və incəlik. O, yaralı bəşəriyyətə şəfqət göstərərək, həyatımıza yaxın oldu” (Papa Fransisk).

BİRİNCİ OXUNUŞ 1 Pad (1 Şam) 4,1-11

Şamuelin sözü bütün İsrailə yayılmışdı. O dövrdə İsraillilər Filiştlilərə qarşı döyüşmək üçün çıxdılar. İsraillilər Even-Ezerdə, Filiştlilər isə Afeqdə ordugah qurdular. Filiştlilər İsraillilərlə döyüşmək üçün düzüldülər. Döyüş qızışanda İsraillilər Filiştlilərə məğlub oldular və döyüş meydanında dörd minə yaxın İsrailli qırıldı. Xalq ordugaha qayıdarkən İsrail ağsaqqalları bir-birindən soruşdu: «Görəsən Rəbb bu gün bizi Filiştlilər qarşısında nə üçün məğlub etdi? Şilodan Rəbbin Əhd sandığını yanımıza gətirək. Qoy aramızda olsun və bizi düşmənlərin əlindən qurtarsın». Xalq Şiloya adam göndərdi. Keruvlar arasında taxt qurmuş Ordular Rəbbinin Əhd sandığını oradan gətirdilər. Elinin iki oğlu Xofni və Pinxas Allahın Əhd sandığının yanında idi. Rəbbin Əhd sandığı ordugaha çatan kimi bütün İsraillilər bərkdən elə qışqırdılar ki, yer titrədi. Bu qışqırığın gurultusunu eşidərkən Filiştlilər belə dedilər: «İbranilərin ordugahında niyə belə böyük qışqırıq və gurultu var?» Ordugaha Rəbbin sandığının gəldiyini bildikdə 7 Filiştlilər qorxub dedilər: «Ordugaha allahlar gəlib, vay halımıza! Çünki bundan əvvəl belə bir şey olmamışdı. 8 Vay halımıza! Bu qüdrətli allahların əlindən bizi kim qurtaracaq? Səhrada Misirlilərə hər cür bəla verən allahlar bunlardır. 9 Ey Filiştlilər, cəsur olun, kişi kimi dayanın! Yoxsa İbranilər sizə necə boyun əydilərsə, siz də onlara elə boyun əyəcəksiniz! Kişi kimi dayanın və döyüşün!» Filiştlilər vuruşdular. İsraillilər məğlub oldu və hamısı öz çadırına qaçdı. Çox böyük qırğın oldu və İsraillilərdən otuz min piyada həlak oldu. Allahın sandığı ələ keçirildi və Elinin iki oğlu – Xofni ilə Pinxas öldü.

Təfsir

Göylərin və yerin Padşahı və İsrail xalqının Atası olan Rəbb Allah Özünə “uğur tilsimi” kimi yanaşmağa icazə vermir. Bugünkü hissədə Filiştlilər daha ləyaqətli görünürlər: İsrail Allahının böyüklüyünü qəbul edərək və xalqın Misirdən çıxması zamanı Allahın nümayiş etdirdiyi gücünü xatırlayaraq, buna baxmayaraq cəsarətlə döyüşə girirlər. Lakin İsraillilər qələbəyə yalnız Əhd Sandığını döyüş meydanına gətirdikləri üçün əmin idilər. Lakin bu jest saleh həyata əsaslanmırdı; ordu rəhbərlərinin qəlbində müqəddəslik yox idi. Onlar inanırdılar ki, həyatda necə davranmalarından asılı olmayaraq, müqəddəs Sandığın sadəcə varlığı qələbə üçün kifayətdir. Kahin Elinin oğulları Hofni və Finhas pozğun adamlar idilər: onlar müqəddəs yerdə, Hüzur çadırının girişində qadınlarla əxlaqsız hərəkətlər edirdilər. Allah Onun qanununu bu cür tapdalayanlara kömək edə bilərmi? Qətiyyən yox, Allah belə oyunlar oynamır. O, öz zəiflikləri üzündən yıxılanları və səmimi qəlbdən tövbə edənləri bağışlayır, eyni zamanda bizdən dürüstlük, səmimiyyət və niyyət təmizliyi gözləyir.

İNCİL Mark 1,40-45

Bir gün cüzamlı bir adam İsanın yanına gəldi və diz çöküb yalvardı: «Əgər istəsən, məni pak edə bilərsən». İsanın ona rəhmi gəldi. Əlini uzadıb ona toxundu və dedi: «İstəyirəm, pak ol!» Dərhal bu adam cüzamdan sağalıb pak oldu, İsa o an onu yola salıb ciddi tapşıraraq belə dedi: «Bax heç kəsə bir söz demə, lakin get, özünü kahinə göstər. Hər kəsə şəhadət olsun deyə cüzamdan paklandığın üçün Musanın buyurduğu təqdimləri apar». Lakin o çıxıb bu sözü vəz edərək hər yanda yaymağa başladı. Ona görə də İsa artıq heç bir şəhərə açıq girə bilmirdi, amma kənarda, kimsəsiz yerlərdə qalır və adamlar hər tərəfdən Onun yanına gəlirdi.

Təfsir 

İsanın şəfqəti necə də möhtəşəmdir! Allahın xəstə bir insana tərəf əyilib ona ən dərin şəfqət hiss etməsi hekayəsindən daha insani və təsirli bir hekayə təsəvvür edə bilərikmi? Xeyr, Allah laqeyd deyil. O, kədərimizdən dərin təsirlənir və bizi bu qədər zəif, kövrək və ehtiyac içində görərək şəfqət hiss edir. Onun bu xeyirxahlığını dərk edirikmi? Əslində, hamımız xəstəyik - əgər bədəncə deyilsə, ruhən. Bunu hiss etmiriksə, bu, həddindən artıq təkəbbürlü olduğumuz deməkdir. Biz Rəbbin şəfqətini məhz xəstəliyimiz və Ona olan ehtiyacımız üzündən cəlb edirik. Ona üz tutub dua etməliyik: "İstəsən, məni sağalda bilərsən". Öz gücümüzdə ümidimiz qalmadıqda, Rəbbə yoxsulluğumuz haqqında bütün həqiqəti göstərə və deyə bilərik: "Ya Rəbb, istəsən, məni sağalda bilərsən". O zaman O, gəlib bütün şəfqəti ilə bizə tərəf əyiləcək. Müqəddəs Süryani İshaq deyirdi: "Günahlarını bilən mələkləri görəndən daha üstündür".

15 yanvar 2026, 02:02