Liturgiya oxunuşları: 12 YANVAR. Adi Dövrün I həftəsinin bazar ertəsi

BİRİNCİ OXUNUŞ 1 Pad (1 Şam) 1,1-8

Efrayimin dağlıq bölgəsində yerləşən Ramatayim-Sofim şəhərində Elqana adlı bir adam yaşayırdı. O, Efrayim sakini olub Suf tayfasından – Suf oğlu Toxu oğlu Elihu oğlu Yeroxamın oğlu idi. Elqananın Xanna və Peninna adında iki arvadı vardı. Peninnanın uşaqları var idi, amma Xannanın övladı olmurdu. Elqana Ordular Rəbbinə səcdə qılmaq və qurban kəsmək üçün hər il öz şəhərindən Şiloya gedərdi. Orada Elinin iki oğlu – Xofni və Pinxas Rəbbin kahinləri idi. Elqana qurban kəsilən gün arvadı Peninnaya, oğul və qızlarının hamısına pay verərdi. Xannaya isə ikiqat pay verərdi. Rəbb onun bətnini bağlamışdı, buna baxmayaraq Elqana onu çox sevirdi. Günüsü Peninna isə Xannanın Rəbb tərəfindən bətninin bağlanmasına görə həmişə ona sataşar və xətrinə dəyərdi. Bu, illərlə belə davam edirdi. Xanna hər dəfə Rəbbin ibadətgahına gedəndə günüsü ona söz atar, Xanna da ağlayar, yemək yeməzdi. Bir gün əri Elqana ona dedi: «Xanna, niyə ağlayırsan? Niyə yemək yemirsən? Axı niyə kədərlisən? Mən sənə on oğuldan da artıq deyiləmmi?»

Təfsir

Bu gündən başlayaraq, biz, həftə içi Müqəddəs Messalarda, Şamuelin hekayəsini oxuyacağıq. O, İsrail xalqının Müqəddəs Torpağa qayıtdıqdan sonra hələ də təşkilatlanmadığı bir dövrdə böyük təsirə malik bir şəxsiyyət idi. Rəbb Öz xalqı üçün xüsusi bir şey edərkən lap əvvəldən başlayır: Şamuel nüfuzlu bir iman səsi olmağa çağırıldığı üçün, o, dünyaya möcüzə nəticəsində gəlir. Onun anası Xanna sonsuz hesab olunurdu (bu, Vəftizçi Yəhyanın anası Müqəddəs Elizabeti xatırladır). Qadın hamilə qala bilmədiyi üçün ağlayır. Əri Elqana, bütün xoş niyyətlərinə baxmayaraq, onun "on oğlunu" əvəz edə bilməz. O, övlad istəyir və tamamilə haqlıdır, çünki övladı böyük Şamuel olacaq. Şamuel, Allahın möcüzəsi və Xannanın sarsılmaz imanı sayəsində bu dünyaya gələcək.

İNCİL Mark 1,14-20

Yəhya həbs olunandan sonra İsa Qalileyaya gəlib Allahın Müjdəsini vəz edirdi: «Vaxt yetişib, Allahın Padşahlığı yaxınlaşıb. Tövbə edin və Müjdəyə inanın». İsa Qalileya gölünün sahilindən keçərkən suya tor atan Şimonu və qardaşı Andreyi gördü. Bu adamlar balıqçı idi. İsa onlara dedi: «Ardımca gəlin, Mən sizi elə balıqçı edəcəyəm ki, insan tutacaqsınız». Onlar dərhal torları kənara atıb Onun ardınca getdilər. İsa bir az irəli gedib Zavday oğlu Yaqubu və qardaşı Yəhyanı gördü. Onlar qayıqda torlarını düzəldirdilər. İsa dərhal onları çağırdı. Onlar da qayıqda olan ataları Zavdayı və muzdlu işçiləri qoyub Onun ardınca getdilər.

Təfsir 

Necə oldu ki, bu sadə balıqçılar birdən-birə peşələrini, evlərini, ailələrini tərk edib, o zamanlar demək olar ki, onlara yad olan İsanın ardınca getdilər? Onları bu cür qeyri-adi bir hərəkət etməyə nə inandırdı? Onlar o günlərdə gölün sahilində səslənən Kəlamı eşitdilər: "Vaxt yerinə yetdi! Allahın Padşahlığı yaxınlaşır! Tövbə edin və Müjdəyə inanın!" - və bu söz onlara ildırım kimi təsir etdi. Digər balıqçılar da eyni sözləri eşitdilər, amma onlar diqqətsiz qulaq asdılar və heç nə olmamış kimi işlərini davam etdirdilər. Lakin bu dörd nəfər İlahi Kəlamın iti ucu ilə "deşildi" və Ruhdan ilhamlanaraq başa düşdülər: bu Adam başqalarının sözü ilə danışmır; Müjdənin özü - Odur. İsanın təlimi tamamilə canlı, yeni və həyatverici idi. Şimon, Andrey, Yaqub və Yəhya şübhəsiz ki, bu qısa "Ardımca gəlin" sözünün onlar üçün əsl həyatın və ən dərin xoşbəxtliyin kəşfi demək olduğunu hiss etdilər. O gündən etibarən minlərlə, milyonlarla kişi və qadın bu səsi eşidərək "qayıqlarını" tərk edib Onun ardınca getməyə tələsəcəkdilər — hətta çarmıxda ölümə qədər. Axı Onun ardınca gedənlər geridə qoyduqları şeylər haqqında deyil, tapdıqları şeylər haqqında düşünürlər!