የሰብአዊነት የወደፊት ዕጣ ፈንታ በቴክኖሎጂ ሳይሆን በአካል ግንኙነት ላይ የተመሰረተ ነው።

የዚህ ዝግጅት አቅራቢ መብራቱ ኃ/ጊዮርጊስ-ቫቲካን

“ኩኦ ቫዲስ፣ ሂውማኒታስ?” የተሰኘው ሰነድ ረቡዕ ዕለት የካቲት 25/2018 ዓ.ም በዓለም አቀፍ የቲዎሎጂ ኮሚሽን የታተመ አዲስ ሰነድ ርዕስ ሲሆን ይህም የርዕሰ ሊቃነ ጳጳሳት ሊዮ 14ኛ ፈቃድ ከተሰጠ በኋላ የታተመ ሰነድ ነው።

ርዕሱ የሰነዱን መሠረታዊ ምክንያት እና የመጨረሻ ዓላማ ይይዛል፣ ታይቶ በማይታወቅ የቴክኖሎጂ እድገት ፊት ለፊት፣ ሥነ-መለኮት “ሥነ-መለኮታዊ እና የሐዋርያዊ አገልግሎት ምክረ-ሐሳብ” ለማቅረብ ይጥራል፣ ይህም በወንጌል ብርሃን የሰውን ሕይወት እንደ “ውህደት ጥሪ” አድርጎ የሚቆጥረው እና “ለሌሎችም ሆነ ለእግዚአብሔር ያለንን የጋራ ኃላፊነት”ን ያካትታል።

የዓለም አቀፉ የቲዎሎጂ ኮሚሽን  (የሥነ-መለኮት) አስተንትኖ ከስልሳ ዓመታት በፊት የታተመው ሁለተኛው የቫቲካን ጉባኤ በቤተክርስቲያን እና በዘመናዊው ዓለም ላይ ባወጣው የሐዋርያዊ አገልግሎትን የተመለከተ ሰነድ ላይ የተመሠረተ ነው፣ በላቲን ቋንቋ “ኩኦ ቫዲስ፣ ሂውማኒታስ” (የሰው ልጅ ሆይ ወዴት እየሄድክ ነው?”) በተሰኘው ሰነድ ላይ የተመሠረተው በቤተክርስቲያን እና በዘመናዊው ዓለም መካከል “ክፍት” ውይይት እንዲደረግ ጥሪ፣ በአካል እና በነፍስ፣ በልብ እና በህሊና፣ በአእምሮ እና በፈቃድ አንድነት ላይ የተመሠረተውን “ውህደት” የሰው ልጅ ራዕይ ላይ ያተኮረ ነው።

ትራንስሂውማኒዝም (ሰብአዊ  ልህቀት) እና ድህረሰባዊነት

ከጽሑፉ አራት ምዕራፎች የመጀመሪያው ለልማት የተመደበ ሲሆን በሁለት ምሰሶዎች ይገለጻል፣ ትራንስሂውማኒዝም (የሰው ልጅ አሁን ካለው አካላዊ እና አእምሯዊ ውስንነቶች ባሻገር በተለይም በሳይንስ እና ቴክኖሎጂ አማካኝነት ሊሻሻል ይችላል የሚል እምነት ወይም ንድፈ ሐሳብን ይወክላል) እና ድህረሰባዊነት የተሰኙት ናቸው።

የመጀመሪያው በሳይንስ እና በቴክኖሎጂ የሰዎችን የኑሮ ሁኔታ በተጨባጭ ለማሻሻል ያለውን ፍላጎት ያካትታል፣ አካላዊ እና ባዮሎጂያዊ (ሥነ-ሰብዕአዊ) ገደቦቻቸውን በማሸነፍ። ሁለተኛው ደግሞ የሰውን ልጅ የመተካት “ሕልም” ይኖራል፣ በሰው እና በማሽን መካከል ያለውን መስመር የሚያደበዝዝ ድቅል የሆነውን ሳይቦርግን (ሳይቦርግን፣ በአካል ውስጥ በተገነቡ ሜካኒካል ንጥረ ነገሮች አካላዊ ችሎታው ከመደበኛ የሰው ልጅ ገደቦች በላይ የተዘረጋ ልብ ወለድ ወይም መላምታዊ ሰው) ላይ አፅንዖት ይሰጣል።

በእነዚህ ሁለት ምሰሶዎች መካከል የክርስትና እምነት አለ፣ እሱም “በሰው ልጅ በፈጠረው በክርስቶስ ውስጥ የሰውን ውጥረት ውህደት እንድንፈልግ ያሳስበናል”፣ እሱም የሞተውና እንደገና የተነሳው ክርስቶስን ማለት ነው።

ዲጂታል ቴክኖሎጂ እንደ ሕያው አካባቢ

ከርዕሰ ሊቀ ጳጳስ ቅዱስ ዮሐንስ 23ኛ እስከ ርዕሰ ሊቃነ ጳጳሳት ፍራንችስኮስ ድረስ ባለው የቅርብ ጊዜ ውስጥ የቤተክርስቲያኗ አስተምህሮ ሥራዎች ውስጥ በልማት እና በቴክኖሎጂ መካከል ስላለው ግንኙነት አጭር መግለጫ ከሰጠ በኋላ፣ ሰነዱ በተለይ በዲጂታል ቴክኖሎጂ ላይ ያተኩራል፣ ይህም የርዕሰ ሊቀ ጳጳስ ሊዮ 14ኛ አንጻር ሲታይ ነው። ዲጂታል ቴክኖሎጂ፣ "ከእንግዲህ መሳሪያ ብቻ ሳይሆን እውነተኛ የኑሮ አካባቢን የሚወክል ነው" በማለት አፅንዖት ሰጥቶ የሚገልጸው ሰነዱ ምክንያቱም የሰዎችን እንቅስቃሴዎች እና ግንኙነቶች ስለሚዋቀር ነው። ለዚህም ነው ዲጂታል ዘመን "አዲስ የትርጉም አድማስ" ያመጣው፣ እንዲሁም "ሁለንተናዊ" የሚለውን ጽንሰ ሐሳብ የቀየረው፣ ይህም ዛሬ "በዓለም አቀፍ ግንኙነት ውስጥ የሚጋራውን" ሳይሆን "የጋራ ተፈጥሮን" ያመለክታል።

ሥነ-ምህዳራዊ ዕዳ እና ምናባዊ ብቸኝነት

በርካታ አደጋዎች ይከተላሉ፡- በአካባቢ ጥበቃ ዘርፍ፣ የአርቴፊሻል ዓለም መስፋፋት ከፍተኛ ትርፍ ለማግኘት በሚል ገደብ በሌለው የሀብት ብዝበዛ ላይ የተመሠረተ ኢኮኖሚን ​​ያስከትላል።

የዚህ “አሳዛኝ ውጤት” በዓለም አቀፍ ሰሜን እና ደቡብ መካከል ያለው ሥነ-ምህዳራዊ ዕዳ፤ “ጨካኝ እና በደል” የሚፈጸም የከተማ መስፋፋት፤ እና በካይ የሆኑ የተፈጥሮ ሃብት የማውጣት ፖሊሲዎችን በፍጠር ነው። ከሌሎች ጋር በሚደረጉ ግንኙነቶች፣ ዲጂታል አብዮት ግለሰቦች ከቁጥጥር ውጭ በሆነ እና በማይረጋጋ የመረጃ ፍሰት ውስጥ፣ ከጊዜ ወይም ከቦታ ውጭ፣ ቁጥጥር በማይደረግበት እና በሚያናጋ የመረጃ ፍሰት ውስጥ እንዲጠፉ ሊያደርግ ይችላል።

የአርቴፊሻል ኢንተለጀንስ እየጨመረ የመጣ ኃይል

ስለዚህ፣ በሰፊው የተረዳው እና በጄኔሬቲቭ AI (GenAI) (ጀነሬቲቭ ኤአይ (Generative AI) ከትላልቅ ሥርዓተ ቀመሮች ስብስቦች በመማር ጽሑፍ፣ ምስሎች፣ ኮድ፣ ኦዲዮ እና ቪዲዮን ጨምሮ አዲስ ይዘት የሚፈጥር የአርቴፊሻል ኢንተለጀንስ ዓይነት ነው) ይበልጥ ግልጽ በሆነ መልኩ የአርቴፊሻል ኢንተለጀንስ (AI) ኃይል እየጨመረ መጥቷል። የመጀመሪያው በሰዎች፣ በኩባንያዎች ወይም በአገራት ሁልጊዜ ቁጥጥር በማይደረግበት መንገድ ከፍተኛ መጠን ያለው መረጃ በፍጥነት ማስኬድ ይችላል፣ ይህም አስተማማኝ ያደርገዋል።

የኋለኛው፣ በጣም የተስፋፋው፣ ወደፊት የተለያዩ የሰው ልጅ የማሰብ ችሎታን ማለትም የሂሳብ እና የአሠራር ገጽታዎችን መተካት የሚችል ሲሆን፣ ይህም ወደ ጥልቅ እና ሥር ነቀል ውጤቶች ይመራል።

በእንደዚህ ዓይነት ከፍተኛ ግንኙነት ባለው የዓለም ግዛቶች፣ የኢኮኖሚ፣ የፖለቲካ፣ የማህበራዊ እና የወታደራዊ ተለዋዋጭነት “ከቁጥጥር ውጪ እና ስለዚህ ለማስተዳደር በጣም የማይችል” የመሆን አደጋ እያጋጠማቸው ሲሆን ይህም “ማህበራዊ ቁጥጥር የማጣት እና ማጭበርበር” የመከሰት አደጋ እየጨመረ ይሄዳል።

በመገናኛ ብዙሃን ውስጥ ገለልተኝነት ማጣት

በዚህ ሁኔታ ውስጥ መግባባትም ይጎዳል፡- በዚህ አካባቢ የቴክኖሎጂ እና የሳይንስ ልማት ጥቅሞችን ሲያጎላ፣ ለምሳሌ “ንቁ ዜጋ”፣ “ቀጥታ እና አሳታፊ መረጃ” እና “ገለልተኛ መረጃ” - ለምሳሌ የሰብአዊ መብቶች ጥሰቶችን ሪፖርት ማድረግን የሚፈቅድ - ዓለም አቀፍ የቲዎሎጂ ኮሚሽን “ዘላቂ የዜና እና የግል መረጃ ገበያ፣ ሁልጊዜ የማይረጋገጥ እና ብዙ ጊዜ የሚያታለል” እንዳይሆን ያስጠነቅቃል። በመሠረቱ፣ የዛሬው የመገናኛ ብዙሃን “ገለልተኛ ሚዲያ” አይደሉም፣ ስለዚህ በሥነ ምግባር እና በባህል ላይ ያላቸው ተጽዕኖ ሰባዊነትን ይጠይቃል።

‘መረጃ አከባቢ’ እና የምዕራባውያን ዲሞክራሲያዊ ስርዓቶች ቀውስ

በዚህ “መረጃው” ውስጥ፣ ግለሰቦች ስለራሳቸው ማንነት የበለጠ እርግጠኛ አይደሉምና በዚህ ምክንያት ከሌሎች እውቅና ይፈልጋሉ፡ “እውነታውን በማዛባት” ወይም የሌላውን መብት “በሌላኛው ላይ” በማረጋገጥ እንኳን የሚገኝ እውቅና። ይህ ብዙውን ጊዜ የማንነት ግጭቶች የሚሆኑ ማህበራዊ ግጭቶችን ያስከትላል።

ይህ ደግሞ “በምዕራባዊው ዲሞክራሲዎች ውስጥ እየቀጠለ ያለው ቀውስ” መንስኤ ሲሆን፣ “እንደ ሰው የሚያገናኘንን” በጋራ መንገድ በመገንዘብ “እየጨመረ የመጣው ችግር” ግንዛቤ ማጣት ነው።

ከዚህም በላይ፣ አስተያየት በ“likes” ሲዋሃድ፣ የፖለቲካ ክርክር “የጎሳ” ይሆናል፣ ይህም በከፍተኛ ሁኔታ በ”ግጭት እና በዓመፅ” ግጭቶች ውስጥ በሚሳተፉ ቡድኖች መካከል መከፋፈልን ይፈጥራል። በመሠረቱ - ዓለም አቀፍ የቲዎሎጂ ኮሚሽን አፅንዖት ይሰጣል - ከታች ወደ ላይ መግባባትን የሚገነባው “ማህበራዊ ውይይት” እጥረት አለ፣ በ“አንድነት ትስስር” ላይ የተመሠረተ ማለት ነው።

የሰው ልጅ ማሻሻያ እና በቴክኖሎጂ እና በሰው ልጅ መካከል ያለውን ሚዛን መፈለግ

የመረጃ አብዮቱ እውቀትን የምንመለከትበትን መንገድ እየቀየረ ነው፣ አድማሱም AI ሊያከናውን የሚችለውን ብቻ ሊቀንስ ይችላል። ስለዚህ የፍልስፍና፣ የቲዎሎጂ ወይም የሥነ ምግባር መርሆዎች ተጨባጭ ጉዳዮች ወይም የግል “ጣዕም” ጉዳዮች ተደርገው ሊወሰዱ ይችላሉ።

በአካላዊ ሁኔታም ተመሳሳይ ነገር ሊከሰት ይችላል፤ በአንድ በኩል የባዮቴክኖሎጂ እድገት ለተለያዩ ሕዝቦች ጤና እና ደህንነት አድናቆት የሚቸረው ሲሆን በሌላ በኩል ደግሞ ሰነዱ በተለይም በምዕራቡ ዓለም “ፍጹም የሆነ ሰው፣ ሁልጊዜም ጤናማ፣ ወጣት እና ቆንጆ” መሆንን መከታተል እጅግ አስፈላጊ በሆነበት “የሰውነት አምልኮ” እንዳይስፋፋ ያስጠነቅቃል።

የሰው ልጅ ያልተገባ እድገት ከፍተኛ አደጋ ነው፣ በራሱ የሰውን አቅም ለማሻሻል የታለሙ ሁሉንም የባዮሜዲካል፣ የጄኔቲክ (መድበለ ዘር)፣ የፋርማኮሎጂካል እና የሳይበርኔቲክ ቴክኖሎጂዎችን ያመለክታል። ነገር ግን ይህ ጽንሰ-ሀሳብ "ያለ ገደብ እና ጥንቃቄ" ከተረዳነው፣ "በቴክኖሎጂ የሚቻል እና በሰው ልጅ ምክንያታዊነት" መካከል ያለውን ሚዛን አስፈላጊነት ማሰላሰል በአስቸኳይ ያስፈልጋል።

በዲጂታል ቴክኖሎጂ እና በሃይማኖት መካከል ያለው ግንኙነት፡ ብርሃኖች እና ጥላዎች

በዲጂታል ቴክኖሎጂ እና በሃይማኖት መካከል ያለው ግንኙነት በሰፊው ይታሰባል። በዚህ አካባቢም ቢሆን፣ እንደ እውቀት እና መረጃ ተደራሽነት ቀላልነት ያሉ አዎንታዊ ገጽታዎች እና አሉታዊ ገጽታዎች አሉ። እነዚህም "በግለሰብ ፍላጎቶች መሰረት ታላቅ ምርጫ የሚያቀርብ ግዙፍ 'የሃይማኖት ገበያ' በድረ ገጽ ላይ መፍጠርን ወይም "ውዝግብ ለማቀጣጠል እና የሌሎችን መልካም ስም ለማጥፋት" በማህበራዊ አውታረ መረቦች ላይ ጥቅም ላይ የሚውል የተወሰነ የክርስቲያን የግንኙነት ዘይቤን ያካትታሉ።

በተጨማሪም፣ በዚህ "በእምነት ውስጥ ባለው ዝግመተ ለውጥ" ውስጥ፣ ቴክኖሎጂ ራሱ "የቅዱስ መንፈሳዊ መሪ እና አስታራቂ" ሆኖ ያገለግላል፣ በከባድ ሁኔታዎች "ምናባዊ በረከቶችን እና ክፉ መንፈስን ማስወጣትን እና ዲጂታል መንፈሳዊነትን" ያካትታል።

እንዲሁም ከሁሉም ገደቦች፣ ከማህበረሰብ እና ከታሪክ ነፃ በሆነ የሰው ልጅ ስም ሃይማኖትን ለምርምር እና ለእድገት እንቅፋት ብቻ አድርገው የሚያዩ “ኒዮ-ኖስቲሲዝም” (የጥንት የኖስቲክ ሀሳቦች ዘመናዊ መነቃቃት፣ ከዶግማ ይልቅ ግላዊ፣ ልምምዳዊ እውቀት (ኖሲስ) ላይ አፅንዖት በመስጠት መንፈሳዊ ብርሃንን ማግኘት የሚል ጽንሰ ሐሳብ የያዘ ነው) ዓይነቶች እጥረት የለም።

የታሪክ ባህል እና የባህል ትዝታ

የሰነዱ ሁለተኛ ምዕራፍ በተዋሃደ ጥሪ መስክ ላይ ያተኩራል፣ የሰው ልጅ ተሞክሮ በተጨባጭ የጊዜ፣ የቦታ እና የግንኙነት ምድቦች ውስጥ ግምት ውስጥ መግባት አለበት።

ዛሬ፣ ዓለም አቀፍ የቲዎሎጂ ኮሚሽን  እንደሚያብራራው፣ የታሪክ ስሜት ጠፍቷል፣ ሁሉም ነገር ወደ “ራስን የቻለ የአሁኑ ጊዜ” እና “የትውስታ ባህል” ወደ “ባህላዊ ትውስታ” ተሸጋግሯል። በሕይወት ያሉ ወጎች የሉም፣ ይልቁንም ከኮምፒዩተር በማንኛውም ጊዜ ሊታወሱ የሚችሉ የተቀናጁ መረጃዎች ናቸው ያሉት። ቴክኖሎጂ ሁሉንም ነገር ዘመናዊ ያደርገዋል፤ ነገር ግን “ያለፈውን ጊዜ የማያውቅ ስጦታ የወደፊት ሕይወት የለውም”፣ እናም ተስፋ የለውም።

ይህ ወደ “የክለሳ እና የመካድ ዓይነቶች” እንዲሁም “የውሸት ባህሎች” (የብክነት፣ የግድግዳዎች፣ የመገለል) ወይም “ፖፑሊዝም” (ህዝባዊነት) ሊያመራ ይችላል።

ወንጌል ይህ ሁሉ ሲያጋጥመው፣ በሁለት ምክንያቶች ራሱን “ከባህል ተቃራኒ” አድርጎ ያቀርባል፤ ምክንያቱም ሁሉንም ትክክለኛ የሰው ልጅ ገጽታዎች ስለሚያከብርና ስለሚያበረታታ፣ እና ታሪክ እያሳለፈ ባለው “አግድም ፍጥነት” ውስጥ፣ ቃሉ ኢየሱስ ክርስቶስን ትርጉም ይሰጣል፣ ማለትም በሰው ጊዜ እና በእግዚአብሔር ዘላለማዊነት መካከል የመገናኘት ነጥብ ማለት ነው።

የ‘የከተማ ዘመን’ ክስተት

በተለይም በ‘የከተማ ዘመን’ ክስተት ወይም ማዕከሎችን እና ዳርቻዎችን በትላልቅ ቦታዎች ላይ የሚያጣምሩ የሜትሮፖሊታን (የመጀመርያ አገረ ስብከት) ክልሎች መፈጠርን በተመለከተ፣ እንደ አስፈላጊ አገልግሎቶች እጥረት ያሉ ተግዳሮቶች ሳይኖሩበት ማለት ነው።

በተጨማሪም፣ ዓለም አቀፍ ባህል እና የመንቀሳቀስ ምቹነት ሰዎችን “የዓለም ዜጎች” ያደርጋቸዋል፣ ነገር ግን “ዘላኖች” ደግሞ እንደ አየር ማረፊያዎች እና የገበያ ማዕከሎች ባሉ ማንነታቸው ያልታወቁ እና ወጥ ባልሆኑ ቦታዎች ይንከራተታሉ። “ስለዚህ፣ የመንፈሳዊ ንግደት ምስል ጠፍቷል” ሲል ሰነዱ አፅንዖት ሰጥቶ ይናገራል፣ ከትውልድ አገራቸው ጋር ያላቸውን ግንኙነት ሳያጡ የእግዚአብሔርን ጥሪ ለመመለስ የወሰኑትን ሰዎች ማለት ነው።

በድንበሮች እና በገደቦች መካከል ያለው ልዩነት

ዓለም አቀፍ ቦታ የበለጠ እንግዳ ተቀባይ እና ለሌሎች ክፍት አያደርገንም። በተቃራኒው፣ ወደ “ጠንካራ የማንነት ምላሾች” ይመራል፣ ሌሎችን እንደ ስጋት የሚያዩ “የወረራ ስሜት” ይፈጥራል፣ እና ክርስቲያኖች በምትኩ “ደጃፍ” ወይም “ከሌሎች ጋር የሚያገናኙን ዞኖችን” የሚያዩባቸውን ወሰኖች ይፈጥራል።

ክርስቶስ እንዲያውም “የሰዎችን እና የግለሰቦችን ቦታ ይከፍታል፣ ይህም ግድግዳ ወይም መዘጋት ሳይኖር፣ ወደ ልዕለ-ዓለም አቀፋዊነት በሚወስደው መንገድ ላይ ያለ እንግዳ ተቀባይ ቦታ ያደርገዋል።

ግንኙነቶች እንደ የሉላዊነት እንቅፋት

ስለዚህ፣ ግንኙነቶች ወይም እርስ በርስ መተሳሰር፣ እንደ ቤተሰብ፣ ሕዝብ እና ወግ አካል እንደሆኑ ተረድተዋል። እነዚህ እሴቶች፣ ሰነዱ አፅንዖት ሰቶ ይናገራል፣ የግል ማንነትን ይቀርጻሉ እናም “ለተመሳሳይ ዓለም አቀፋዊነት መስፋፋት እንቅፋት ሊሆኑ ይችላሉ”።

የቤተሰብ ክፍል፣ በተለይም “በልጆች ፍሬያማነት ውስጥ የወንድ እና የሴት አንድነት” የሕይወት ስጦታን “ሙላት እና ተስፋ” ያሳያል። በተመሳሳይ፣ አንድ ሕዝብ ባህልንና መሬትን “በመጋራት” እርካታን ያገኛል፣ በዚህም ልዩነቶችን እና ዋና ዋና ማንነቶችን የሚያጠፋ “ዓለም አቀፋዊ፣ ስም-አልባ እና ዓለም አቀፋዊ” ራዕይን ይቃወማል።

በአንጻሩ፣ በልዩነት ውስጥ አንድነት በዓለም አቀፍ የቲዎሎጂ ኮሚሽን “ወንድማማችነት” እና “ማህበራዊ ጓደኝነት” ስም የሚጠቀመው መርህ ነው። ይህ አውድ “የእግዚአብሔር ሕዝብ፣ ቤተክርስቲያን” ጉዞአቸውን በእምነት ላይ የተመሠረተ እና “ለተሻለ የተዋሃደ ፕሮጀክት” ላሉ ልዩነቶች ክፍት ያደርገዋል።

ድሆች የቴክኖሎጂ “የጋራ ጉዳት” አይደሉም።

ይህ ሁለተኛ ምዕራፍ በጋራ ጥቅም መርህ ላይ ያተኩራል፣ የፋይናንስ ተቋማት “ለትርፍ አመክንዮ ሳይሆን ለእውነተኛው ኢኮኖሚ ትኩረት” እንዲሆኑ እና በጣም ተጋላጭ ለሆኑ ሰዎች ሥነ ምግባራዊ አቀራረብ እና አንድነት እንዲኖራቸው ጥሪ ያቀርባል።

ይህም የሆነው “የመስቀሉ ምስጢር” ትኩረትን ወደ ተጎጂዎች እይታ ስለሚስብ ነው፤ ስለዚህ፣ ፍትህ ወይም ለደካሞች ግድ ከሌለ፣ የታሪክ “የሰው ልጅ ፍጻሜ” ሊኖር አይችልም።

በዚህ ረገድ፣ በሰነዱ ውስጥ የተወሰነ ነጥብ ትኩረታችንን ወደ ድሆች እንድናዞር ያሳስበናል፣ እነዚህም በቴክኖሎጂ ኃይል ምክንያት “ያለ ምሕረት” ሊጠፉ “የጋራ ጉዳት” የመሆን አደጋ ላይ ናቸው።

የእያንዳንዱ የሰው ልጅ ሕይወት እና ጸሎት ማለቂያ የሌለው ክብር

የሰው ልጅ ዋና ጥሪ በፍቅር የመሟላት ጥሪም ነው፣ የእያንዳንዱ ሰው ሕይወት ከመፍጠሩ በፊት የወደዳቸው “የአብ የፈጠራ ፍቅር” ፍሬ ነው። ይህ ማለት “እያንዳንዱ የሰው ልጅ ህልውና በራሱ ማለቂያ የሌለው ዋጋ አለው” ማለት ነው፣ እና ሰው “የማይገደብ ክብሩን” የሚቀንስ ለማንኛውም እርምጃ - ፖለቲካዊ፣ ኢኮኖሚያዊ ወይም ማህበራዊ - ሊገዛ አይችልም ማለት ነው።

ሕይወትን እንደ ስጦታ አድርጎ መመልከቱ ማንም ሰው በዓለም ላይ "ከልክ በላይ" ሆኖ እንዲሰማው ያደርጋል፣ ምክንያቱም ሁላችንም እግዚአብሔር ለእኛ ልጆቹ በጸሎት ወደ እርሱ የምንዞርበትን እቅድ እንድንመልስ ተጠርተናል። "ለሰው ልጅ ብቁ የሚያደርግ" አመለካከት እንደመሆኑ መጠን ጸሎት ራሱን ሳይፈታ ወይም ሳያጋልጥ ከራሱ በላይ ራሱን የሚያደራጅ ሰብአዊነትን ያሳያል።

ጥሪ የሌለው ባህል የወጣቶችን ተስፋ ይነጥቃል

እንደ አለመታደል ሆኖ ዛሬ፣ በተለይም በምዕራቡ ዓለም - ሰነዱ እንደሚያመለክተው - "ጥሪ የሌለው ባህል" እየተስፋፋ ሲሆን ይህም ወጣቶች ለህልውና የመጨረሻ ትርጉም እንዲሁም ለተስፋ ክፍት እንዳይሆኑ ያደርጋል። ስለዚህ የወደፊቱ ጊዜ ወደ ሥራ፣ የገንዘብ ጥቅም እና የቁሳዊ ፍላጎቶች እርካታ ምርጫ ይቀንሳል። በተቃራኒው፣ "የጥሪ ባህል" የግለሰቦችን እና የሰዎችን ማንነት በአግባቡ ለማብቀል ከመቼውም ጊዜ በላይ አስፈላጊ ነው።

ማንነት በፍቅር ይበቅላል

ማንነት የሦስተኛው ምዕራፍ ጭብጥ ነው፡- "ማንም ሰው ማን እንደሆነ ካላወቀ ደስተኛ ሊሆን አይችልም" ዓለም አቀፍ የቲዎሎጂ ኮሚሽን ይላል፤ ስለዚህ፣ እያንዳንዱ ሰው ራሱን ወይም እራሷን የመሆን እና ዓለምን በእግዚአብሔር እቅድ መሰረት የመቀየር "ተግባር" መውሰድ አለበት።

ከዚህም በላይ፣ እንደ እግዚአብሔር የተወደዱ ልጆች፣ የሰው ልጆች ማንነታቸውን ከሁሉም በላይ በፍቅር ያዳብራሉ። ነገር ግን ማንነትን በተለይ ውስብስብ የሚያደርጉ ሌሎች ምክንያቶች አሉ - ባህላዊ፣ ተፈጥሯዊ፣ ማህበራዊ እና ሃይማኖታዊ -። በዚህ ምክንያት፣ ከሁሉም በላይ በልብ ውስጥ መፈለግ አለበት፣ "የሰውየው ማዕከል"፣ አንድነት የሚፈጠርበት እና እውነተኛ ትስስር የሚገነባበት፣ ከዓለም ጋር በተገቢው ግንኙነት በመፍጠር ነው።

አካላዊነት እና አካል ጉዳተኝነት

የአንድን ሰው ማንነት ለመቅረጽ፣ "እንደ ስጦታ የሚታይን የወሲብ አካልን መቀበል አስፈላጊ ነው፣ እንደ እስር ቤት ሳይሆን፣ እንደ እውነተኛ እራሳችን እንዳንሆን ወይም እንደ ባዮሎጂካል ቁሳቁስ እንድንሻሻል የሚያግደን" ተክኖሎጂ ተገቢ አይደልም።

በዚህ አውድ፣ አካል ጉዳተኝነትም ከፍተኛ ዋጋ አለው፡- "የእድሜ ልክ የአካል ጉዳት በቀጥታ በእግዚአብሔር ፍቃድ የተደረገ አይደልም" ሰነዱ እንደሚያብራራው፣ የእያንዳንዱን ሰው ወሰን የሌለው ክብር መጠበቅ፣ "የተወሰነ ሁኔታውን" መቀበል አስፈላጊ ነው፣ ምክንያቱም "ለጥሩነት፣ ለጥበብ እና ለውበት እድል ሊሆን ይችላል።"

በሰዎች እና በአጽናፈ ዓለም መካከል ያሉ ግንኙነቶች

ጽሑፉ የግለሰባዊ ግንኙነቶችን አስፈላጊነት በግልጽ ያጎላል፣ ምክንያቱም አንድ ሰው "በእውነቱ" በተለማመዳቸው ቁጥር፣ "የአንድ ሰው የግል ማንነት" እየበሰለ ይሄዳል። ለሌሎች ስጦታ መሆን አንድ ሰው በውይይት፣ በማዳመጥ እና ራስን የመሆን እና የተለየ የመሆን መብት ላይ በመመስረት "ሌሎችን ለመቀበል፣ ጠንካራ ትስስር ለመፍጠር" በሚችል "ማህበራዊ ህብረት" ጥሪ ላይ ምላሽ የሚሰጥበት መንገድ ይሆናል።

በሰው ልጅ እና በአጽናፈ ዓለም መካከል ስላለው ግንኙነት ተጨማሪ አስተንትኖ ቀርቧል። በተለይም በምዕራቡ ዓለም ከቤት እንስሳት ጋር እንደሚደረገው ሁሉ ወደ ተራ "ነገር" ሊቀየር እንደማይችል ወይም "ሰብአዊነት" ሊሆን እንደማይችል አፅንዖት ተሰጥቶታል። ይልቁንም፣ የሰው ልጆች የፍጥረት "ኃላፊነት የሚሰማቸው መጋቢዎች" ሚና መውሰድ አለባቸው፣ የአካላዊው አጽናፈ ዓለም ዝግመተ ለውጥ ወኪሎች ይሆናሉ፣ "ግን ሁልጊዜ ህጎቹን ማክበር" አለባቸው።

የሰው ልጅ ማንነት የዋልታ ውጥረቶች

የሰነዱ አራተኛው እና የመጨረሻው ምዕራፍ በቁሳዊ እና በመንፈሳዊ፣ በወንድ እና በሴት፣ በግለሰብ እና በማህበረሰብ መካከል፣ በተወሰነ እና በማይገደብ መካከል በተለያዩ “ውጥረቶች ወይም ዋልታዎች” ውስጥ የሚያልፈውን የሰው ልጅ ማንነት እውን የማድረግ ሂደት አስደናቂ ሁኔታን ይተነትናል። እነዚህ ውጥረቶች፣ እንደተገለጸው፣ “በሁለትዮሽ አመክንዮ መተርጎም የለባቸውም፣ ነገር ግን እንደ ‘የሁለቱ አንድነት’” [ምሰሶዎች] ሆኖ መተርጎም አለባቸው፣ በዚህም “የልዩነት ፍትሃዊ እና የማይተካከለውን ዋጋ” ያሳያል።

ይህ “የሥላሴ ሕይወት” ማጣቀሻ ነው፣ ይህም የቅድስት ሥላሴ ውስጣዊ ግንኙነቶች ነጸብራቅ ነው፣ በዚህ ምክንያት በሁለቱ መካከል ያለው ግንኙነት በራሱ ያልተዘጋ፣ አንዱም ሌላውን የማይሰርዝበት ምክንያት ነው፤ በምትኩ፣ በሁለቱ መካከል ያለው ግንኙነት “በሦስተኛው ውስጥ ለመሟላት ክፍት ነው።”

ከሁሉም በላይ፣ በዋልታ ተቃውሞዎች፣ “የሚቀድመው እና የሚያረጋግጠው የመጀመሪያው ስጦታ ሳይበላሽ ይቀራል።” በስላሴ እምነት ተከታዮች መካከል ያለው “ፍጹም ስምምነት” ሁለንተናዊ ወንድማማችነትን ያስታውሳል እና በቅዱስ ቁርባን ውስጥ ሙሉ በሙሉ ይገለጻል፣ ይህም “የሰውን ግንኙነት እንደገና የሚያድስ እና ለኅብረት የሚከፍታቸው” ነው።

ወንድና ሴት ከእግዚአብሔር የተሰጡ ስጦታዎች ናቸው፣ ድንገተኛ ተለዋዋጭ አይደሉም

ሰነዱ በዚህ ረገድ ሁለት ልዩ ነጥቦችን ያጎላል፣ በወንድና ሴት መካከል ባለው ውጥረት፣ የወንድና የሴት ማንነት “ከዋናው እና ከቋሚው” ትርጉሙ ጋር ራሱን ችሎ ወይም ተቃርኖ ሊቀረጽ የሚችል ተለዋዋጭ አይደለም፤ እንዲሁም “የሚተዳደር ንብረት” በግለሰባዊነት አይደለም። በተቃራኒው፣ ይህ ማንነት ከእግዚአብሔር የተሰጣቸው ስጦታ ነው።

በዚህም ምክንያት፣ “ይህንን ተፈጥሯዊ ልዩነት መካድ ወይም ችላ ማለት” የሚለው የአሁኑ ዝንባሌ “እውነተኛ የአካል ማንነትን ለማጥፋት አደገኛ መንገድ” ይሆናል፣ ይህም “በኢንዶጋሞስ (ኢንዶጋሞስ፣ የሚያመለክተው በተወሰነ የአካባቢ፣ የጎሳ፣ የማህበራዊ ወይም የሃይማኖት ቡድን ገደብ ውስጥ ብቻ የማግባት ልማድን ወይም ልምምድን ነው። ይህ የሚያመለክተው ከ1 ውጭ ከማግባት ይልቅ እንደ ጎሣ፣ ዘር ወይም ጎሳ ባሉ በተወሰነ፣ ብዙውን ጊዜ በተዘጋ ማህበረሰብ ውስጥ የሚፈጸም "ጋብቻ" ማለት ነው) የራስን ማሰላሰል”ን ይደግፋል።

ሆኖም፣ ከሥነ-መለኮት አንፃር፣ በወንድና በሴት መካከል ያለው ውጥረት “በተመሳሳይ ክብር” የሁለቱ አንድነት ጥሪ ውስጥ ተገቢውን እይታ ያገኛል።

የሥነ-ምህዳር ቀውስ አመጣጥ

ሁለተኛው ነጥብ በቁሳዊ እና በመንፈሳዊው መካከል ያለውን ልዩነት ይመለከታል፡ በእነዚህ ሁለት ገጽታዎች መካከል ያለው “ስምምነት” ሲጠፋ፣ ሁሉም ነገሮች “የታላቅ ምስጢር ምልክቶች” አይሆኑም፣ ነገር ግን “ለትርፍ ብቻ በዘፈቀደ የሚታለሉ ቁሳቁሶች” ይሆናሉ። ይህ ደግሞ “የአሁኑ የስነ-ምህዳር ቀውስ ሥር ነው”፣ እሱም በግለሰቦች እና በሰዎች መካከል ባለው ግንኙነት ውስጥ፣ “በሰው ልጅ ግጭት መስፋፋት” ውስጥ ይንፀባረቃል።

ስለዚህ፣ “በጋራ መነሻችን የተጻፈው” ዓለም አቀፍ ወንድማማችነት ከአሁን በኋላ አይታወቅም፤ በእርግጥም፣ “በቋሚነት ይበደላል።

ከሥነ-መለኮት አንፃር ግን፣ በቁሳዊው እና በመንፈሳዊው መካከል ያለው ውጥረት “ሙሉ ትርጉሙን” በትንሣኤ ውስጥ ያገኛል፡ ለዚህም ምስጋና ይግባውና የሰው ልጅ በሥጋ እና በነፍስ ውስጥ እስከ ዋናው ድረስ ይድናል።

የድንግል ማርያም ምሳሌ

በማጠቃለያ፣ በላቲን ቋንቋ “ኩኦ ቫዲስ፣ ሂውማኒታስ” የሰው ልጅ ሆይ ወዴት እየሄድክ ነው?” የተሰኘው ሰነ “የሰው ልጅ የወደፊት ዕጣ ፈንታ የሚወሰነው በባዮኢንጂነሪንግ ላቦራቶሪዎች ሳይሆን የአሁኑን ውጥረት በማለፍ ችሎታ ነው” በማለት በግልጽ ያጎላል። ይህም ከሙታን የተነሣውን ክርስቶስን ምስጢር ያለንን ገደብ እና ክፍትነት ሳናጣ ማለት ነው።

የዚህ አስደናቂ ምሳሌ ድንግል ማርያም ናት፣ የእግዚአብሔርን ስጦታ በነፃነት የተቀበለችው ሙሉ በሙሉ የተገነዘበችው የሰው ልጅ “ገነት” ትሆናለች።

እንግዲህ እውነተኛ ሰብዓዊነት “ከእኛ የሚቀድመን እና የአዲሱ ሰብዓዊነት ዋና ገፀ-ባህሪያት የሚያደርገን” ፍቅር “እራሳችንን እንድንለይ” መፍቀድ ነው።