ር.ሊ.ጳ. ሊዮ ካህናት ሞት በሚነግስበት ዓለም ውስጥ የክርስቶስን ሰላም ማስፋፋት አለባቸው ማለታቸው ተገለጸ

የእዚህ ዝግጅት አቅራቢ መብራቱ ኃ/ጊዮርጊስ ቫቲካን

በእዚህ የጸሎተ ሐሙስ ቀን ኢየሱስ መከራውን ከመቀበሉ በፊት ከደቀ-መዛሙርቱ ጋር የመጨረሻውን ራት ከመብላቱ በፊት የሐዋሪያቱን እግር ያጠበበት፣ እርሱ በምድር ላይ በነበረበት ወቅት የጀመረውን መንፈሳዊ ተልዕኮ እንድያስቀጥሉ በማሰብ ምስጢረ ክህነትን የመሰረተበት፣ የመጨረሻ ራት ከደቀ-መዛሙርቱ ጋር ከተካፈለ በኋላ “ይህንን ለእኔ መታሰቢያ አድርጉ” በማለት ምስጢረ ቅዱስ ቁርባንን የመሰረተበት፣ ብጹዕን ጳጳሳት በእየሀገረ ስብከታቸው ከካህናቶቻቸው ጋር መስዋዕተ ቅዳሴን በማሳረግ ምስጢረ ክህነት የተመሰረተበትን ቀን በማስታወስ በጋራ መስዋዕተ ቅዳሴን የሚያሳርጉበት፣ ለምስጢረ ቀንዲል (ሕሙማንን ለመፈወስ የሚያገልግል ቅባ ቅዱስ)፣ ለምስጢረ ጥምቀት እና ለምስጢረ ክህነት አገልግሎት የሚውሉ ቅባ ቅዱሶች በብጽዕን ጳጳሳት የሚባረኩበት እለት ነው። ጸሎተ ሐሙስ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ መከራውን ቀመቀበሉ በፊት ከደቀ-መዛሙርቱ ጋር በጋራ የፋሲካን ራት የተቋደሰበት እለት ነው።

ከላይ ለመጥቀስ እንደ ሞከርነው የጎርጎሮሳዊያኑን የቀን አቆጣጠር በሚከተሉ የካቶሊክ ቤተክርስቲያን ምዕመናን ዘንድ በመጋቢት 24/2018 ዓ.ም. የጸሎተ ሐሙስ በዓል በቫቲካን በሚገኘው የቅዱስ ጴጥሮስ ባዚልካ ርዕሰ ሊቃነ ጳጳሳት ሊዮ ባሳረጉት መስዋዕተ ቅዳሴ ላይ በርካታ ካህናት በሥፍራው መገኘታቸው የተገለጸ ሲሆን በወቅቱ ቅዱስነታቸው ባሳረጉት መስዋዕተ ቅዳሴ ላይ ባደረጉት ስብከት ካህናት ሞት በሚነግስበት ዓለም ውስጥ የክርስቶስን ሰላም ማስፋፋት አለባቸው ማለታቸው ተገሊጿል።

ክቡራን እና ክቡራት የዝግጅቶቻችን ተከታታዮች ርዕሰ ሊቃነ ጳጳሳት ሊዮ በመጋቢት 24/2018 ዓ.ም በጸሎተ ሐሙስ በዓል ላይ ያደረጉትን የቅዱስ ወንጌል አስተንትኖ ሙሉ ይዘቱን እንደ ሚከተለው አሰናድተነዋል ተከታተሉን።

የተወደዳችሁ ወንድሞቼ እና እህቶቼ

አሁን የፋሲካ የሕማማት ሳምንት ደጃፍ ላይ ደርሰናል። ጌታ እንደገና ወደ ተልዕኮው ፍጻሜ ይመራናል፣ ስለዚህም የእሱ ፍቅር፣ ሞትና ትንሣኤ የተልእኮአችን ማዕከል እንዲሆን ያስፈልጋል። እንዲያውም እንደገና ልንኖር ያሰብነው ነገር የሰው ልጅ ኩራት በአጠቃላይ የሚያጠነክረውን ነገር የመለወጥ ኃይል አለው፤ ማንነታችንን እና በዓለም ውስጥ ያለንን ቦታ ጭምር ማለት ነው። የኢየሱስ ነፃነት ልብን ይለውጣል፣ ቁስሎችን ይፈውሳል፣ ፊታችንን ያድሳል እና ያበራል፣ ያስታርቀናል እና ይሰበስበናል፣ ይቅር ይለናል እና ያስነሳናል።

በዚህ፣ የሮም ጳጳስ ሆኜ የሕማማት ሳምንት የጸሎተ ሐሙስ ቅዳሴን በመራውበት የመጀመሪያ ዓመቴ፣ እግዚአብሔር እንደ ሕዝቡ የሚጠራንን ተልዕኮ ከእናንተ ጋር ማሰላሰል እፈልጋለሁ። የክርስቲያን ተልእኮ ነው፣ ልክ እንደ ኢየሱስ ነው፣ ከሌላው ጋር አይደለም። እያንዳንዳችን ለመንፈስ ድምፅ ጥልቅ የግል ታዛዥነት በራሳችን ጥሪ መሰረት በዚህ ውስጥ እንሳተፋለን፣ ነገር ግን ያለ ሌሎች፣ ሕብረት ችላ አንልም ወይም አናፈርስም! ጳጳሳትና ካህናት፣ ቃል ኪዳኖቻችንን ስናድስ፣ የሚስዮናዊ ሕዝብን አገልግሎት ላይ ሆነን ነው። ምስጢረ ጥምቀት ከተቀበሉት ሁሉ ጋር፣ እኛ የክርስቶስ አካል ነን፣ በነጻነትና በመጽናናት መንፈሱ የተቀባን፣ የትንቢትና የአንድነት መንፈስ የለን ሰዎች ነን።

ኢየሱስ በተልእኮው የመጨረሻ ጊዜያት የሚያጋጥመው ነገር በኢሳይያስ የተነገረው ክፍል አስቀድሞ የተነገረ ሲሆን፣ በናዝሬት በሚገኘው ምኩራብ ውስጥ “ዛሬ” የሚለውን ቃል እንደ ተፈጸመ ጠቅሶታል (ሉቃስ 4:21)። በእርግጥም፣ በፋሲካ ሰዓት፣ እግዚአብሔር ለመላክ እንደሚቀድስ ግልጽ ይሆናል። “ላከኝ” (ሉቃስ 4:18) ሲል ኢየሱስ ሥጋውን ለድሆች፣ ለእስረኞች፣ በጨለማ ውስጥ ለሚዳብሱ እና ለተጨቆኑት የሚያስተሳስረውን እንቅስቃሴ ገልጿል። እኛ የአካሉ አባላት እንደመሆናችን መጠን፣ “ሐዋርያዊ” የሆነች፣ የተላከች፣ ከራሷ በላይ የምትንቀሳቀስ እና ለፍጥረታቱ አገልግሎት ለእግዚአብሔር የተቀደሰች ቤተክርስቲያን እንናገራለን። “አብ እንደላከኝ፣ እኔም እልካችኋለሁ” (ዮሐ. 20:21)።

መላኩ በመጀመሪያ ደረጃ አዲስ ነገር ለመፈጠር የሚታወቅና የተረጋገጠውን ነገር ትቶ የመሄድ አደጋን እንደሚያመለክት እናውቃለን። ኢየሱስ በዮርዳኖስ ከተጠመቀ በኋላ በእርሱ ላይ  የወረደው “በመንፈስ ኃይል” (ሉቃስ 4:14) ወደ ገሊላ ተመልሶ “ወደ ናዝሬት” መጣ (ሉቃስ 4:16)። አሁን መተው ያለበት ቦታ ነው። “እንደ ልማዱ” (ሉቃስ 4፡16) ይንቀሳቀሳል፣ ነገር ግን አዲስ ዘመን ለማምጣት ይተጋል። አሁን ያንን መንደር ለበጎ መተው አለበት፣ ስለዚህም ከሰንበት ወደ ሰንበት፣ የእግዚአብሔርን ቃል በታማኝነት በመስማት፣ ፍሬ እንዲያፈራ ያደርጋል። በተመሳሳይ፣ ሌሎች እንዲወጡ፣ አደጋ እንዳይፈሩ ለማድረግ ይጥራል፣ ስለዚህም ቦታ እስር ቤት እንዳይሆን፣ ማንነትም እንደ መሸሸጊያ እንዳይሆን ይሰራል።

ውድ ጓደኞቼ፣ “ከእግዚአብሔር ጋር እኩል የመሆን ተግባርን ሊጠቀም ያልፈለገውን፣ ነገር ግን ራሱን ባዶ ያደረገውን” ኢየሱስን እንከተላለን (ፊልጵስዩስ 2:6-7)። እያንዳንዱ ተልእኮ የሚጀምረው ሁሉም ነገር እንደገና በሚወለድበት ራስን ባዶ በማድረግ ነው። የእግዚአብሔር ወንዶችና ሴቶች ልጆች ክብራችን ከእኛ ሊወሰድ አይችልም፣ ሊጠፋም አይችልም፣ ነገር ግን በሕይወታችን መጀመሪያ ላይ ያሉ ፍቅር፣ ቦታዎች እና ልምዶች ሊጠፉ አይችሉም። እኛ ለብዙ መልካም ነገሮች ወራሾች ነን፣ በተመሳሳይ ጊዜ ወንጌል ብርሃንንና መዳንን፣ ይቅርታንና ፈውስን ማምጣት ያለበት የታሪክ ውስን ፍጥረቶች ነን። ስለዚህ፣ ካለፈው ታሪካችን ጋር እርቅ ካልፈጸምን፣ ከተቀበልናቸው የአስተዳደግ ስጦታዎችና ገደቦች ጋር፣ ተልዕኮ ጊዜ ካልሰጠን፣ ​​ነገር ግን በተመሳሳይ ጊዜ፣ ያለመንቀሳቀስ ሰላም የለም፣ ያለመገለል ግንዛቤ የለም፣ ያለአደጋ ደስታ የለም። ወደፊት ከተራመድን፣ ያለፈውን ሳናስረክብ ከታሳሰርንበት ጋር መስማማት ከቻልን የክርስቶስ አካል ነን፡ ሁሉም ነገር መጀመሪያ ከተለቀቀ ያለፍርሃት ይመለሳል እና ይባዛል። ይህ የተልዕኮ መሠረታዊ ምስጢር ነው። አንድ ጊዜ ብቻ የሚለመድ ነገር አይደለም፣ ነገር ግን በእያንዳንዱ አዲስ ጅምር፣ በእያንዳንዱ አዲስ መላክ የሚተገበር ጉዳይ ነው።

የኢየሱስ ጉዞ ራስን የማጣት፣ ራስን ባዶ ማድረግ በራሱ ግብ እንዳልሆነ ይነግረናል፣ ነገር ግን ለመገናኘትና ለመቀራረብ ቅድመ ሁኔታ ነው። ፍቅር እውነት የሚሆነው ያለ ምንም ጥንቃቄ ሲፈጸም ብቻ ነው፤ ትንሽ ግርግር ወይም  ምንም አይነት ግርግር አይጠይቅም፣ እና ደካማነትንና ተጋላጭነትን በቀስታ ይንከባከባል። በዚህ መንገድ ለሚያጋልጠን ተልዕኮ ራሳችንን ለመስጠት እንታገላለን፣ ነገር ግን የኃይል ምልክቶችን ይዘን ወደ እነርሱ ከሄድን "ለድሆች መልካም ዜና" (ሉቃስ 4:18) የለም፣ እንዲሁም ከፍቅር ግንኙነት ራሳችንን ካላላቀቅን እውነተኛ ነፃነት የለም። እዚህ ላይ የክርስቲያን ተልእኮ ሁለተኛ ምስጢር እንነካለን። ከመለያየት በኋላ የመገናኘት ህግ ይመጣል። በታሪክ ሁሉ፣ ተልዕኮ ለገዥነት ፍላጎት አልፎ አልፎ እንደማይዛባ እናውቃለን፣ ከኢየሱስ ክርስቶስ መንገድ ሙሉ በሙሉ እንግዳ ነው። ቅዱስ ዮሐንስ ጳውሎስ ዳግማዊ እንዳሉት “በምሥጢራዊ አካል ውስጥ እርስ በርሳችን የሚያገናኘን ትስስር ስላለን፣ ሁላችንም፣ ምንም እንኳን በግል ተጠያቂ ባንሆንም፣ እያንዳንዱን ልብ የሚያውቀውን የእግዚአብሔርን ፍርድ ሳንጥስ፣ ከእኛ በፊት የነበሩትን ሰዎች ስህተቶችና ጉድለቶች ሸክም እንሸከማለን።

በዚህም ምክንያት፣ አሁን በሐዋርያዊ እረኝነት መስክም ሆነ በማህበራዊና በፖለቲካዊ ዘርፎች መልካም ነገር ከስልጣን አላግባብ መጠቀም እንደማይመጣ ማስታወስ ቅድሚያ የሚሰጠው ጉዳይ ነው። ታላላቅ ሚስዮናውያን ጸጥ ያሉ፣ ግልጽ ያልሆኑ አቀራረቦችን ይመሰክራሉ፣ ዘዴያቸው ሕይወትን መጋራት፣ ራስ ወዳድነት የሌለበት አገልግሎት፣ ማንኛውንም የተሰላ ስትራቴጂ፣ ውይይት እና አክብሮትን መተው ነው። ሁልጊዜም እንደ ባህል የሚወስደው የሥጋዌ መንገድ ነው። መዳን በእያንዳንዱ ሰው በአፍ መፍቻ ቋንቋው ብቻ ሊቀበል ይችላል። “እያንዳንዳችን በገዛ ቋንቋችን እንዴት እንሰማለን?” (የሐዋርያት ሥራ 2:8)። የጴንጤቆስጤ በዓል የሚገርመው ነገር የእግዚአብሔርን ጊዜ ለመቆጣጠር ሳንሞክር፣ ነገር ግን በመንፈስ ቅዱስ ላይ እምነታችንን ስንጥል ይደገማል፤ እሱም “በኢየሱስና በሐዋርያት ዘመን እንደነበረው ሁሉ ዛሬም ቢሆን ይገኛል፤ ከእኛ በፊት እየመጣ፣ ከእኛ ይልቅ ጠንክሮ እየሠራና ከእኛ በተሻለ ሁኔታ እየሠራ ነው፤ ልንዘራበት ወይም ልንቀሰቅሰው የሚገባን አይደለም፤ ነገር ግን በመጀመሪያ ደረጃ እሱን ማወቅ፣ መቀበል፣ ከእርሱ ጋር መሄድ፣ መንገድ ማዘጋጀትና መከተል ነው። እርሱ አለ፤ ስለ ዘመናችንም ፈጽሞ ተስፋ አልቆረጠም፤ በተቃራኒው ፈገግ ይላል፣ ይዘምራል፣ ዘልቆ ይገባል፣ ይወጣል፣ ይሸፍናል፣ እና ፈጽሞ ወደ ማናስበው ቦታ እንኳን ያደርሰናል።” ይህንን ከትልቁ ሰው ጋር ስምምነት ለመፍጠር፣ እያንዳንዱ ሰው እና እያንዳንዱ ማህበረሰብ በውስጡ የያዘውን ምስጢር በማክበር በተላክንበት ቦታ በቀላሉ መሄድ አለብን። ክርስቲያኖች እንደመሆናችን መጠን እንግዶች ነን። ይህ ደግሞ ጳጳሳት፣ ካህናት ወይም ወንዶች እና ሴቶች ሃይማኖተኞች ከሆንን እውነት ነው። አስተናጋጅ ለመሆን፣ እኛ ራሳችን እንግዶች መሆንን መማር አለብን። ዓለማዊነት በጣም የተራቀቀ የሚመስልባቸው ቦታዎች እንኳን ሊወረሱ ወይም ሊታደሱ የሚገቡ አገሮች አይደሉም፡- “አዲስ ባህሎች ክርስቲያኖች ከእንግዲህ የተለመዱ ተርጓሚዎች ወይም የትርጉም ፈጣሪዎች በማይሆኑባቸው በእነዚህ ሰፊ አዳዲስ ቦታዎች ውስጥ ያለማቋረጥ ይወለዳሉ። በምትኩ፣ ራሳቸው ከእነዚህ ባህሎች አዳዲስ የሕይወት አቀራረቦችን የሚያቀርቡ አዳዲስ ቋንቋዎችን፣ ምልክቶችን፣ መልዕክቶችን እና ዘዴዎችን ይወስዳሉ፣ ይህም ብዙውን ጊዜ ከኢየሱስ ወንጌል ጋር የሚቃረኑ አቀራረቦችን… አዳዲስ ትረካዎች እና ዘዴዎች የሚፈጠሩባቸውን ቦታዎች መድረስ አለበት፣ የኢየሱስን ቃል ወደ ከተማዎቻችን ውስጠኛ ነፍስ ያደርሳል።” ይህ የሚሆነው እንደ ቤተክርስቲያን አብረን ስንጓዝ ብቻ ነው፣ ተልዕኮው ለጥቂቶች ብቻ የተወሰነ የጀግንነት ጀብዱ ካልሆነ፣ ነገር ግን ብዙ አባላት ያሉት አካል ሕያው ምስክርነት ከሆነ በተገቢው ሁኔታ ይፈጸማል።

በተጨማሪም ሦስተኛው ገጽታ አለ፣ ምናልባትም እጅግ ሥር ነቀል የሆነው፣ የክርስቲያን ተልእኮ። የናዝሬት ሰዎች ለኢየሱስ ቃላት ባደረጉት ኃይለኛ ምላሽ ውስጥ የታየው የተሳሳተ ግንዛቤ እና ውድቅ የማድረግ አስደናቂ ዕድል ይታያል። “በምኵራብም ውስጥ የነበሩ ሁሉ እነዚህን ነገሮች በሰሙ ጊዜ በቁጣ ተሞሉ፤ ተነሥተውም ከከተማይቱ ውጭ አወጡት፤ ገፍትረውም ሊጥሉት ከተማቸው ተሠርታባት ወደ ነበረች ኮረብታ አፋፍ ላይ ወሰዱት" (ሉቃ 4፡28-29)። የአምልኮ ሥርዓቱ ይህንን ክፍል ቢያጣም፣ ዛሬ ማታ ልናከብረው ያሰብነው ነገር ልክ ኢየሱስ እንዳደረገው እንዳንሸሽ፣ ነገር ግን በችሎቱ ውስጥ “እንድያልፍ” የሚለውን ጥያቄ ያነሳል፤ እሱም “በመካከላቸው አልፎ ሄደ” (ሉቃ 4፡30) ይለናል። መስቀሉ የተልእኮው አካል ነው፣ መላክ የበለጠ መራራ እና አስፈሪ ይሆናል፣ ነገር ግን የበለጠ ነፃ እና ለውጥ ያመጣል። የዓለም ኢምፔሪያሊስት ወረራ ከውስጥ ይስተጓጎላል፤ እስከ አሁን ድረስ ሕግ ሆኖ የነበረው ዓመፅ ተሸፍኗል። ምስኪኑ፣ የታሰረው፣ የተናቀው መሲሕ ወደ ሞት ጨለማ ይወርዳል፣ ነገር ግን ይህን በማድረግ አዲስ ፍጥረትን ወደ ብርሃን ያመጣል።

ከመከላከያ አመለካከት ነፃ ሆነን በምድር ላይ እንደ ዘር በአገልግሎት ውስጥ ስንጠመቅ ስንት "ትንሣኤዎች" እንድንለማመድ ተጠርተናል! በህይወት ውስጥ፣ ሁሉም ነገር ያለቀ የሚመስልባቸው ሁኔታዎች ሊያጋጥሙን ይችላሉ። ከዚያም ተልዕኮው ከንቱ ሆኖ እንደሆነ ራሳችንን እንጠይቃለን። ከኢየሱስ በተለየ መልኩ፣ ከራሳችን ጉድለቶች ወይም ከሌሎች ሰዎች የሚመጡ ውድቀቶች፣ ብዙውን ጊዜ ከተጣበቀ የኃላፊነት መረብ፣ ከብርሃንና ከጥላ የሚመጡ፣ የብዙ ምስክሮችን ተስፋ የራሳችን ማድረግ እንደምንችል እውነት ቢሆንም። በተለይ ለእኔ ውድ የሆኑትን ሁለቱን አስታውሳለሁ። ከመሞቱ ከአንድ ወር በፊት፣ ለመንፈሳዊ ልምምዶች በጻፈው ማስታወሻ ደብተር ላይ፣ ቅዱስ ጳጳስ ኦስካር አርኑልፎ ሮሜሮ እንዲህ ሲሉ ጽፈዋል፡- 'በኮስታ ሪካ ውስጥ ያለው መነኩሴ በዚህ ሳምንት ስለሚመጣው አደጋ አስጠንቅቆኛል… እነዚህ ያልተጠበቁ ሁኔታዎች ከእግዚአብሔር ጸጋ ጋር ይጋፈጣሉ። ኢየሱስ ክርስቶስ ሰማዕታትን ረድቷቸዋል፣ አስፈላጊ ከሆነም የመጨረሻ እስትንፋሴን ለእሱ ስሰጥ በጣም ቅርብ ሆኖ ይሰማኛል።' ነገር ግን፣ ከመጨረሻው የሕይወት ቅጽበት በላይ፣ አስፈላጊው ነገር ሙሉ ሕይወቱን ለእሱ መስጠት እና ለእሱ መኖር ነው… ደስተኛ እና በራስ መተማመን እንዲኖረኝ፣ ሕይወቴ እና ሞቴ በእርሱ ውስጥ መሆኑን በእርግጠኝነት ማወቅ በቂ ነው፤ ኃጢአት ብሠራም፣ በእርሱ ላይ እምነቴን ጥያለሁ እና ተስፋ አልቆርጥም፤ ምክንያቱም ሌሎች ለቤተክርስቲያን እና ለትውልድ አገሩ በሚሰጠው ሥራ በታላቅ ጥበብ እና ቅድስና ይቀጥላሉ።” የቺካጎ ሊቀ ጳጳስ ካርዲናል ጆሴፍ በርናርዲን ከመሞታቸው ከሁለት ወራት በፊት ለጋዜጠኞች ፈገግ ብለው እንዲህ ብለዋል፡- “በሦስት ታላላቅ ፍርሃቶች አደግኩ፤ ካንሰር፣ ሞት እና አንድ ቀን በሐሰት መከሰስ። ነገሮች እንደታዩ፣ ሁሉንም በድንገት መጋፈጥ ነበረብኝ። ከእንግዲህ እንደማልፈራ ተገነዘብኩ። ይህ ሁሉ በእምነት ምክንያት እንደሆነ አምናለሁ… ጸሎቴ ከጠበቅኩት በላይ ጠንካራ አድርጎኛል” ማለታቸው ይታወሳል። የተወደዳችሁ እህቶችና ወንድሞች፣ ቅዱሳን ታሪክ ይሠራሉ። የራዕይ መልእክት ይህ ነው፡- “ካለውና ከነበረው ከሚመጣውም፥ በዙፋኑም ፊት ካሉት ከሰባቱ መናፍስት ጸጋና ሰላም ለእናንተ ይሁን” (ራዕይ 1፡4)። ይህ ሰላምታ የኢየሱስን ጉዞ የሚያጠቃልለው በሚያጠፉት ኃያላን በተበታተነ ዓለም ውስጥ ነው። በውስጡ አዲስ ሕዝብ ይፈጠራል፣ የተጎጂዎች ሳይሆን የምስክሮች። በዚህ ጨለማ የታሪክ ሰዓት፣ የሞት ሽታ በሚነግሥበት የክርስቶስን መዓዛ እንድናሰራጭ እግዚአብሔር ስለላከን ደስ ብሎታል። አንድነትን የሚጠይቀውንና ሰላምን የሚያመጣውን ለዚህ ተልዕኮ “እነሆ” የሚለውን ቃል እናድስ። አዎ፣ እዚህ ነን! የአቅም ማጣትንና የፍርሃትን ስሜት እናሸንፍ! ጌታ ሆይ፣ ሞትህን እናውጃለን፣ መምጣትህንም ስንጠብቅ ትንሣኤህን እናውጃለን።