ር.ሊ.ጳ ሊዮ ' የቤተክርስቲያኗ ሰብዓዊና መለኮታዊ ባህሪይ እርስ በርስ የሚስማሙ ናቸው" ማለታቸው ተገለጸ

የዚህ ዝግጅት አቅራቢ መብራቱ ኃ/ጊዮርጊስ-ቫቲካን

በዕለቱ የተነበበው የእግዚአብሔር ቃል

ነገር ግን እውነትን በፍቅር እየተናገርን፥ በነገር ሁሉ ራስ ወደሚሆን ወደ እርሱ ወደ ክርስቶስ እንደግ፤ ከእርሱም የተነሣ መላው አካል በሚያገናኘው ጅማት እየተያያዘና እየተጋጠመ፥ እያንዳንዱ ክፍል በልክ እንደሚሠራ፥ ራሱን በፍቅር ለማነጽ አካሉን ያሳድጋል (ኤፌሶን 4፡15-16)።

ክቡራን እና ክቡራት የዝግጅቶቻችን ተከታታዮች ርዕሰ ሊቃነ ጳጳሳት ሊዮ በወቅቱ ያደረጉትን የጠቅላላ የትምህርተ ክርስቶስ አስተምህሮ ሙሉ ይዘቱን እንደሚከተለው አሰናድተነዋል፣ ተከታተሉን።

የተወደዳችሁ ወንድሞቼና እህቶቼ እንደምን አረፈዳችሁ፣ እንኳን ደህና መጣችሁ!

ዛሬም የቤተክርስቲያን ዶግማዊ ሰነድ በሆነውን የ'ሉመን ጄንሲዩም' (የአሕዛብ ብርሃን) በተሰኘው የሁለተኛው የቫቲካን ጉባሄ ሰነድ ላይ ማሰሳችንን እንቀጥላለን።

በመጀመሪያው ምዕራፍ፣ ቤተ ክርስቲያን ምን  እንደሆነች በተመለከተ ለሚቀርበው ጥያቄ መልስ ለመስጠት ታስቦ “ውስብስብ እውነታ” ተብላ ተገልጻለች (ቁጥር 8)። አሁን እራሳችንን እንጠይቃለን፡ ይህ ውስብስብነት ምንን ያካትታል? አንዳንዶች ቤተ ክርስቲያን “ውስብስብ” በመሆኗ እና ለማብራራት አስቸጋሪ በመሆኗ ውስብስብ እንደሆነች አምነው ሊመልሱ ይችላሉ፤ ሌሎች ደግሞ ውስብስብነቷ የሚመጣው በሁለት ሺህ ዓመታት ታሪክ ውስጥ የተንሰራፋች ተቋም በመሆኗ እንደሆነ ያስቡ ይሆናል፣ ከሌሎች ማህበራዊ ወይም ሃይማኖታዊ ቡድኖች የሚለዩ ባህሪያት ያሏት። ይሁን እንጂ በላቲን ቋንቋ ‘ውስብስብ’ የሚለው ቃል በአንድ እውነታ ውስጥ የተለያዩ ገጽታዎችን ወይም ልኬቶችን ሥርዓታማ አንድነት ያመለክታል። በዚህ ምክንያት፣ በላቲን ቋንቋ "ሉመን ጄንሲውም" (የአሕዛብ ብርሃን) የተሰኘው ሰነድ ቤተ ክርስቲያን በሚገባ የተደራጀ አካል መሆኗን ማረጋገጥ ይችላል፣ የሰው ልጅ እና መለኮታዊ ገጽታዎች ያለመለያየት እና ያለ ግራ መጋባት አብረው የሚኖሩባት ሥፍራ እንደሆነች ይገልጻል።

የመጀመሪያው ገጽታ ወዲያውኑ የሚታይ ነው፣ ምክንያቱም ቤተክርስቲያን ክርስቲያን በመሆን ደስታንና ትግልን የሚጋሩ ወንዶችና ሴቶች ማህበረሰብ ስትሆን፣ ከጥንካሬያቸውና ከድክመቶቻቸው ጋር ወንጌልን በማወጅ እና በሕይወት ጉዞአችን አብሮን የሚሄደውን የክርስቶስን መገኘት ምልክት በመሆን ትሳተፋለች። ሆኖም ይህ ገጽታ - በተቋማዊ አደረጃጀቷም ውስጥ የሚታየው - የቤተክርስቲያኗን እውነተኛ ተፈጥሮ ለመግለጽ በቂ አይደለም፣ ምክንያቱም መለኮታዊ ገጽታ አላት። የኋለኛው የአባሎቿን ፍጹምነት ወይም መንፈሳዊ የበላይነት አያካትትም፣ ነገር ግን ቤተክርስቲያን በእግዚአብሔር ለሰው ልጅ ባለው እቅድ የተፈጠረች፣ በክርስቶስ የተገኘች መሆኗ ነው።

ስለዚህ፣ ቤተክርስቲያን በተመሳሳይ ጊዜ ምድራዊ ማህበረሰብ እና የክርስቶስ ሚስጥራዊ አካል፣ የሚታይ ጉባኤ እና መንፈሳዊ ምስጢር፣ በታሪክ ውስጥ የሚገኝ እውነታ እና ወደ ሰማይ የሚጓዝ ሕዝብ ናት (LG፣ 8፤ CCC፣ 771)።

የሰው እና የመለኮታዊ ገጽታዎች አንዱ ሌላውን ሳይሸፍን እርስ በርስ ተስማምተው ይዋሃዳሉ፤ ስለዚህ፣ ቤተክርስቲያን በዚህ እርስ በእርሱ የሚጋጭ በሚመስል ሐሳብ ውስጥ ትኖራለች። ኃጢአተኛውን ሰው የምትቀበል እና ወደ እግዚአብሔር የምትመራው ሰው እና መለኮታዊ የሆነች እውነታ ነች።

ይህንን የቤተክርስቲያን ሁኔታ ለማብራት፣ በላቲን ቋንቋ "ሉመን ጄንሲውም" (የአሕዛብ ብርሃን) የሚያመለክተው የክርስቶስን ሕይወት ነው። እንዲያውም፣ ኢየሱስን በፍልስጤም መንገዶች ላይ ያገኙት ሰዎች ሰብዓዊነቱን፣ ዓይኖቹን፣ እጆቹን፣ የድምፁን ቅላጼ ተመልክተዋል፣ አድምጠዋል። እሱን ለመከተል የወሰኑት በእንግዳ ተቀባይነት እይታው፣ በበረከት እጆቹ ንክኪ፣ በነጻነት እና በፈውስ ቃላቶቹ በትክክል ተነክተዋል። በተመሳሳይ ጊዜ ግን፣ ያንን ሰው በመከተል፣ ደቀ መዛሙርቱ ከእግዚአብሔር ጋር ለመገናኘት ራሳቸውን ከፍተዋል። በእርግጥም፣ የክርስቶስ ሥጋ፣ ፊቱ፣ ምልክቶቹ እና ቃላቶቹ የማይታየውን አምላክ በግልጽ ያሳያሉ።

በኢየሱስ እውነታ ብርሃን፣ አሁን ወደ ቤተክርስቲያን መመለስ እንችላለን፡ እሷን በቅርበት ስንመለከት፣ አንዳንድ ጊዜ የወንጌልን ውበት የሚገልጹ እና ሌሎች ጊዜያት እንደሌሎች ሰዎች የሚታገሉ እና ስህተት የሚሠሩ እውነተኛ ሰዎችን ያቀፈ የሰው ልጅ ገጽታ እናገኛለን። ሆኖም የክርስቶስ መገኘት እና የማዳን እርምጃው የሚገለጠው በአባሎቿ እና በተገደቡ ምድራዊ ገጽታዎችዋ ነው። ርዕሰ ሊቃነ ጳጳሳት ቤኔዲክት 16ኛ እንደተናገሩት፣ በወንጌል እና በተቋሙ መካከል ምንም ተቃውሞ የለም፤ በተቃራኒው የቤተክርስቲያኒቱ መዋቅሮች “በዘመናችን ወንጌልን እውን ለማድረግ እና ለማዋሃድ” በትክክል ያገለግላሉ (እ.አ.አ ህዳር 9 ቀን 2006) ሲሉ ተናግረው ነበር። ከምድር የተለየች ፍጹም እና ንፁህ ቤተክርስቲያን የለችም፤ በታሪክ ውስጥ የተቀረፀችው የክርስቶስ ቤተክርስቲያን ብቻ ናት።

ይህ የቤተክርስቲያኒቱን ቅድስና የሚያካትተው ነው፥ ክርስቶስ በእሷ ውስጥ የሚኖር እና በአባሎቿ ትንሽነት እና ደካማነት እራሱን መስጠቱን የቀጠለ መሆኑ ነው። በእሷ ውስጥ የሚከናወነውን ይህንን ዘላለማዊ ተአምር በማሰላሰል፣ ‘የእግዚአብሔርን ዘዴ’ እንረዳለን፥ ራሱን፣ በፍጡራን ድክመት እራሱን ያሳያል፣ እራሱን መግለጡን እና እርምጃውን ይቀጥላል። በዚህ ምክንያት፣ ርዕሰ ሊቃነ ጳጳሳት ፍራንችስኮስ በላቲን ቋንቋ "ኢቫንጄሊዩም ጋውዲዩም" (ወንጌልን ስበኩ) በተሰነኘው መንፈሳዊ ማሳሰቢያ ውስጥ “ጫማችንን ከሌላው ቅዱስ መሬት ፊት ማውለቅን” (ቁጥር 169) እንድንማር ያሳስቡናል። ይህ ዛሬም ቢሆን ቤተክርስቲያኒቱን ለመገንባት ያስችለናል፡ የሚታዩ ቅርጾቿን በማደራጀት ብቻ ሳይሆን፣ የክርስቶስ አካል የሆነውን መንፈሳዊ ሕንጻ በመገንባት፣ በመካከላችን በኅብረት እና በፍቅር ሊተገበር የሚገባው ጉዳይ ነው።

በእርግጥም፣ ልግስና ዘወትር ከሙታን የተነሣውን ሰው መገኘትን ይፈጥራል። “ሁላችንም ሀሳባችን በአንድ ነገር ላይ እንዲያተኩር ብንፈቅድ ኖሮ፣ ልግስና! ከሁሉም ነገር የሚበልጥ፣ ያለሱ ሁሉም ነገር ዋጋ የሌለው፣ እና የትም ቢሆን ሁሉንም ነገር ወደ ራሱ የሚስብ ብቸኛው ነገር ይህ ነው” ።